O przyjęcie na roczne Studium Oficerskie (np. Studium Oficerskie Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu) może ubiegać się kandydat(ka) który(a): a) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie, b) posiada odpowiednią zdolność psychiczną i fizyczną do zawodowej służby wojskowej, c) legitymuje się tytułem zawodowym magistra (równorzędnym), d) zda egzamin wstępny z wychowania fizycznego i języka angielskiego (na poziomie zaawansowanym), e) pomyślnie odbędzie rozmowę kwalifikacyjną. Kandydaci powinni złożyć bezpośrednio do komendanta-rektora Szkoły następujące dokumenty: a) wniosek o przyjęcie na studia, w którym składają deklaracje nauki w określonej specjalności wojskowej, b) dyplom z tytułem zawodowym magistra (równorzędnym), c) życiorys (CV), d) skrócony odpis aktu urodzenia, e) zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, f) dwa zdjęcia legitymacyjne, g) inne dokumenty (poświadczenia), np. prawo jazdy, tytuł skoczka spadochronowego, świadectwa znajomości innych języków, świadectwa instruktorskie, sportowe klasy mistrzowskie itp.; są one rozpatrywane w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej i mogą mieć wpływ na przyjęcie do WSO WLąd. Proces kwalifikacyjny na roczne Studium Oficerskie obejmuje: - przeprowadzenie egzaminu z języka angielskiego (poziom zaawansowany), - przeprowadzeniu testu ze sprawności fizycznej kandydata, - badanie motywacji - test psychotechniczny, - rozmowę kwalifikacyjną. Forma i zakres merytoryczny rozmowy kwalifikacyjnej umożliwi komisji kwalifikacyjnej uzyskanie poglądu w zakresie prezentowanych przez kandydatów predyspozycji do studiów w uczelni wojskowej oraz ich motywacji do zawodu oficera. Ocenie podlegają: - zgodność kierunku studiów z wybraną specjalnością wojskową, - komunikatywność (logiczność, racjonalna argumentacja, poprawność językowa), - kwalifikacje wojskowe,- umiejętność panowania nad emocjami, - ogólna prezencja, - inne, udokumentowane kwalifikacje (np. prawo jazdy, tytuł skoczka spadochronowego, świadectwa znajomości innych języków, świadectwa instruktorskie, sportowe klasy mistrzowskie itp.). Kształcenie kandydatów na oficerów rekrutujących się spośród absolwentów szkół wyższych realizowane jest w ramach rocznego Studium Oficerskiego. Absolwenci tego kursu przewidywani są do objęcia pierwszego stanowiska służbowego w wojsku - dowódcy plutonu. Ponadto, dla kandydatów przewidzianych do służby na stanowiskach szczególnych (min. w obsłudze prawnej, finansach, żandarmerii, kapelanów, lekarzy) proces kształcenia będzie realizowany w ciągu 3,5 miesiąca. Kształcenie w Studium Oficerskim rozpoczyna się w sierpniu i realizowane jest w trzech etapach: Etap I - podstawowe szkolenie wojskowe - ok. 5 tygodni - w formie intensywnych zajęć praktycznych - zakończony sprawdzianem wiedzy i umiejętności praktycznych oraz przysięgą wojskową, Etap II - przygotowanie do funkcji dowódcy drużyny - kształcenie o charakterze teoretycznym realizowane w Uczelni oraz kształcenie i szkolenie w centrach (ośrodku) rodzajów wojsk - trwający ok. 14 tygodni - zakończony testem weryfikacyjnym w centrum (ośrodku) szkolenia; Etap III - przygotowanie do funkcji dowódcy plutonu - (27 tygodni) podobnie jak w etapie II, realizowany w Uczelni i centrach (ośrodku). W lipcu podchorążowie zostaną skierowani na praktykę na stanowisku dowódcy plutonu do jednostki wojskowej (ok. 1 miesiąc). Proces dydaktyczny w Studium Oficerskim ma charakter intensywnych zajęć teoretycznych i praktycznych wymagających od słuchaczy dużego wysiłku intelektualnego, dużej sprawności fizycznej i odporności na stres. Zajęcia w uczelni realizowane są przez 5 dni w tygodniu po 6-10 godzin programowych oraz 2 godzin treningów. Uczelnia dysponuje nowoczesną bazą dydaktyczną, w tym także sportową umożliwiającą zdobywanie wiedzy i jej pogłębianie w ramach samokształcenia a także kontynuowanie i rozwijanie swoich zainteresowań oraz umiejętności sportowych czy kulturalnych. Egzamin "na oficera" składający się z dwóch części, praktycznej realizowanej na zakończenie szkolenia w centrum (ośrodku) i teoretycznej realizowanej na zakończenie kształcenia w Studium Oficerskim. Po zdaniu egzaminu na oficera słuchacze studium zostaną promowani w dniu Święta Wojsk Lądowych - 12 września, na pierwszy stopień oficerski podporucznika i skierowani na pierwsze stanowiska służbowe - dowódcy plutonu w jednostkach wojskowych. Szerzej zasady rekrutacji do akademii wojskowych, szkół oficerskich i podoficerskich znajdują się na stronie http://www.profesjonalizacja.wp.mil.pl/pl/52.html.

Szczegółowe informacje dotyczące zawodowej służby wojskowej znajdują się na stronie internetowej www.profesjonalizacja.wp.mil.pl  

Uregulowanie stosunku do służby wojskowej studentów nastąpi w sposób automatyczny na podstawie ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22, poz. 120). Jedynie absolwenci szkół wyższych, którzy nie mają określonej kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej mają obowiązek zgłoszenia się do właściwego WKU do kwalifikacji wojskowej. Po dokonaniu tej czynności zostaną przeniesieni do rezerwy.

Orzekane przez właściwe komisje lekarskie kategorie zdolności do czynnej służby wojskowej „A”, „B”, „D” i „E”, o których mowa w art. 30a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczą zdolności fizycznej i psychicznej na potrzeby czynnej służby wojskowej, określonej niniejszą ustawą tj.: zdolność do odbywania zasadniczej służby wojskowej, nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, zajęć wojskowych w czasie trwania studiów wyższych, przeszkolenia wojskowego, okresowej służby wojskowej, ćwiczeń wojskowych, zasadniczej służby i szkolenia poborowych w obronie cywilnej, służby zastępczej, jak również służby wojskowej pełnionej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. W nowym brzmieniu art. 28 ust. 4c. ustawy (obowiązującym od dnia 6 grudnia 2008 r.) „do powiatowej komisji lekarskiej (wojskowych komisji lekarskich) nie kieruje się osób, wobec których wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D lub E”. W związku z powyższym nie istnieje podstawa prawna kierowania tych osób w celu ponownego orzeczenia o zdolności do czynnej służby wojskowej.

Do zawodowej służby wojskowej w JW 2305 ubiegać się mogą: - oficerowie, którzy ukończyli wyższą szkołę wojskową i uzyskali tytuł magistra (równorzędnego) lub szkolenie wojskowe w przypadku posiadania tytułu magistra (równorzędnego) oraz oficerowie rezerwy posiadający tytuł magistra (równorzędny), - podoficerowie zawodowi oraz podoficerowie rezerwy od stopnia plutonowy (bosmanmat) posiadający świadectwo dojrzałości. List motywacyjny i CV należy kierować na adres: Jednostka Wojskowa Nr 2305, 04-520 Warszawa 106 skr.13. Zakwalifikowany kandydat zostanie powiadomiony o terminie i miejscu przeprowadzenia wstępnej selekcji która obejmuje sprawdzian fizyczny i test psychologiczny. Sprawdzian fizyczny obejmuje: a) ogólny test sprawnościowy: - wejście na linę o dł. 5 m dowolną techniką; - bieg na 100 m; - podciąganie na drążku; - skrętoskłony w czasie 2 minut; - ugięcia ramion na poręczach; b) bieg na 3000 m w stroju sportowym; c) sprawdzian z walki wręcz; d) test pływacki: - pływanie na dystansie 50 m; - pływanie pod wodą; - skok do wody z wieży o wysokości 5 m. Testy psychologiczne ukierunkowane są na badanie intelektu, temperamentu i osobowości ze szczególnym uwzględnieniem odporności na stres. Jeżeli kandydat zaliczy selekcje wstępną zostaje dopuszczony do selekcji szczegółowej, która obejmuje: a) sprawdzian wysokościowy mający na celu wyeliminowanie kandydatów niezdolnych do pracy na dużych wysokościach; b) wielodniowy sprawdzian w trudnych warunkach terenowych bez względu na warunki atmosferyczne zawierający elementy terenoznawstwa, survivalu i marszów kondycyjno- wytrzymałościowych. Kandydat stawia się do selekcji z własnym wyposażeniem. W selekcji można brać udział nieograniczoną ilość razy. Po pozytywnym zaliczeniu selekcji przeprowadza się z kandydatem rozmowę kadrowo-kwalifikacyjną decydującą o przyjęciu do służby w Jednostce. Jednostka zastrzega sobie prawo do modyfikowania zasad naboru oraz przebiegu selekcji w zależności od potrzeb. Rezygnacja z kandydata do służby w Jednostce może nastąpić bez podania przyczyn.

Powyższą kwestię reguluje ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), który stanowi:Art. 95. Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługują następujące należności pieniężne: 2) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, nie więcej jednak jak za trzy lata.

Etatowe służby dyżurne występują w ramach obowiązków wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego w jednostkach organizacyjnych takich jak: Dyżurna Służba Operacyjna SZ RP, dyżurne służby operacyjne rodzajów sił zbrojnych, korpusów, okręgów wojskowych oraz Centralny Węzeł Łączności. Regulację prawną dot. etatowych służb dyżurnych zawarto w §10 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 stycznia 2004 r. w sprawie dodatkowych dni wolnych od służby oraz rozkładu czasu służby żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 16 poz. 161).Dla żołnierzy pełniących etatowe dyżury dowódca jednostki wojskowej ustala plan dyżurów na kolejne dwudziestoośmiodniowe okresy rozliczeniowe tak, aby na każdego z nich wypadało łącznie po sto sześćdziesiąt godzin służby (160), w tym:• 6 etatowych dyżurów (należy rozumieć, że po 24 godz.);• 6 godzin szkolenia doskonalącego;• 10 godzin do dyspozycji dowódcy jednostki wojskowej.Pozostałe godziny w okresie rozliczeniowym są dla żołnierza czasem wolnym od służby. Z wyliczenia wynika, iż żołnierz pełniący etatowe służby dyżurne w ciągu miesiąca „przepracowuje” łącznie 160 godzin: 6 x 24 h + 6 h + 10h = 160 h. Daje to normę, o jakiej mowa w art. 60 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, czyli średnio 40 godzin tygodniowo. Pozostałe godziny w okresie rozliczeniowym są dla żołnierza czasem wolnym od służby. Ponadto żołnierzowi pełniącemu więcej niż sześć etatowych dyżurów w okresie rozliczeniowym przysługuje jeden dzień wolny w zamian za każdy dodatkowy dyżur.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 i Nr 277, poz. 2742 oraz z 2005r. Nr 180, poz. 1496) obywatel polski może przyjąć służbę w obcym wojsku lub w obcej organizacji wojskowej za zgodą właściwego organu: ministra właściwego do spraw wewnętrznych, a w przypadku byłych żołnierzy zawodowych za zgodą Ministra Obrony Narodowej. Obywatelowi polskiemu podlegającemu powszechnemu obowiązkowi obrony może być udzielona zgoda na służbę w obcym wojsku lub w obcej organizacji wojskowej tylko w przypadku, gdy odbył on zasadniczą służbę wojskową lub przeszkolenie wojskowe albo bez odbycia tej służby został przeniesiony do rezerwy oraz nie posiada przydziału mobilizacyjnego, pracowniczego przydziału mobilizacyjnego lub przydziału organizacyjno-mobilizacyjnego i wojskowy komendant uzupełnień właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu obywatela lub pobytu czasowego trwającego ponad dwa miesiące nie planuje nadania temu obywatelowi żadnego z tych przydziałów. Ponadto muszą być spełnione łącznie następujące warunki: służba nie będzie naruszać interesów Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest zakazana przez prawo międzynarodowe i nie wpłynie na zadania wykonywane przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej. Zgody nie udziela obywatelowi polskiemu, który: - został przeniesiony do rezerwy na skutek uznania go przez właściwą komisję lekarską za niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju (kat. D) lub za trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju i w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny (kat. E); - nie spełnił choćby jednego z wymienionych obowiązków: - nie dopełnił obowiązku zgłoszenia się do rejestracji przedpoborowych, - nie stawił się do poboru, - nie ma uregulowanego stosunku do powszechnego obowiązku obrony, - nie zgłosił się do wojskowego komendanta uzupełnień po upływie odroczenia zasadniczej służby wojskowej, - w wypadku kobiet posiadających kwalifikacje przydatne do czynnej służby wojskowej, - obowiązanych do stawienia się do poboru, które nie dopełniły tego obowiązku, - nie zgłosił się na wezwanie właściwych organów w sprawach dotyczących powszechnego obowiązku obrony, - nie spełnił wojskowego obowiązku meldunkowego, - będąc do tego zobowiązany nie uzyskał zgody właściwego organy na wyjazd i pobyt za granicą; - nie został powołany i nie odbył służby wojskowej, ćwiczeń wojskowych żołnierzy rezerwy, ćwiczeń w jednostkach zmilitaryzowanych lub służby w obronie cywilnej, z przyczyn leżących po stronie obywatela; - złożył wniosek o przeznaczenie go do służby zastępczej, został przeznaczony do tej służby został skierowany do odbycia służby zastępczej oraz został przeniesiony do rezerwy po odbyciu służby zastępczej; - został skazany prawomocnym wyrokiem sądu na karę co najmniej jednego roku pozbawienia wolności, w tym także z warunkowym zawieszeniem jej wykonania; - znajduje się w okresie próby wykonania warunkowego zawieszenia kary pozbawiania wolności; - odbywa karę ograniczenia wolności. Zgody nie udziela się także w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny oraz w razie wprowadzenia na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanu wojennego lub stanu wyjątkowego.

Kobiety czynnie służą w Siłach Zbrojnych RP. Jest kilka dróg wstąpienia w szeregi Wojska Polskiego. Można zdawać do 5-letniej Wyższej Szkoły Oficerskiej po maturze lub ukończywszy studia cywilne zdać egzaminy do rocznego Studium Oficerskiego Wyższej Szkoły Wojsk Lądowych we Wrocławiu (www.wso.wroc.pl). Informacje dotyczące aktualnego zapotrzebowania Sił Zbrojnych uzyskają Panie w Wojskowych Komendach Uzupełnień właściwych dla Pań miejsca zamieszkania. Ustawa pragmatyczna, która obowiązuje od 1 lipca 2004 r., daje kobietom prawo do obejmowania stanowisk we wszystkich korpusach osobowych: szeregowych zawodowych, podoficerskim i oficerskim. Nie ma także ograniczeń co do specjalności. Kobiety mają prawo ubiegać się o służbę w wojsku w systemie ochotniczym. Wprowadzenie ochotniczego szkolenia wojskowego dla studentów stanowi znaczące ułatwienie w kontakcie kobiet z wojskiem i daje im większe szanse na obejmowanie w nim stanowisk. Część kobiet podlega powszechnemu obowiązkowi obrony. Dotyczy to niektórych grup zawodowych podstawę prawną dot. tych specjalności oprócz Ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.) stanowi rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 maja 2006 r. w sprawie poddania kobiet obowiązkowi stawienia się do poboru (Dz. U. z dnia 6 czerwca 2006 r.). Wynika to z potrzeb Sił Zbrojnych w przygotowaniu rezerw osobowych na wypadek konfliktu zbrojnego. Sposób powoływania do służby, jej przebieg, kryteria wyznaczania na kolejne stopnie wojskowe oraz uposażenie są jednakowe dla kobiet i mężczyzn. Różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn dotyczą: a) odmiennych wymagań kwalifikacyjnych przy ocenie sprawności fizycznej, zarówno w czasie egzaminów do uczelni wojskowych jak i później, w służbie zawodowej, b) w służbie kandydackiej - kobietom, które są w ciąży przysługuje urlop na czas ciąży i po urodzeniu, w wymiarze do jednego roku (art. 134 ust. 2-3), c) kobietom w służbie zawodowej przysługuje urlop macierzyński na zasadach przewidzianych w Prawie Pracy, urlop taki nie przysługuje mężczyźnie -żołnierzowi (art. 65 ustawy pragmatycznej), d) ustawa nie przewiduje wprawdzie urlopu wychowawczego, lecz w razie konieczności sprawowania osobistej opieki nad członkiem rodziny przysługuje kobiecie i mężczyźnie - żołnierzom do 50 dni zwolnienia od zajęć służbowych i do 10 miesięcy płatnego urlopu okolicznościowego w ciągu roku (art. 62, ust. 11-13 ustawy pragmatycznej). Jest to rozwiązanie korzystniejsze niż obowiązujące do lipca 2004 r. przepisy Prawa Pracy, umożliwiające urlop wychowawczy dla kobiet - żołnierzy, lecz był to w praktyce okres bez możliwości otrzymywania wynagrodzenia (zasiłek wychowawczy przysługujący w zależności od dochodów). Organem doradczym kierownictwa resortu obrony narodowej w sprawach dotyczących zawodowej służby kobiet jest Rada ds. Kobiet. Powołana została przez Podsekretarza Stanu ds. Społecznych i Parlamentarnych Decyzją nr 22 z dnia 25 listopada 1999r. w sprawie utworzenia Rady ds. Kobiet w SZ RP. Do głównych zadań Rady ds. Kobiet w Siłach Zbrojnych RP należy m.in. prowadzenie prac studyjnych i analitycznych i przygotowywanie propozycji organizacyjnych, kadrowych i szkoleniowych dotyczących wojskowej służby kobiet, przygotowywanie propozycji rozwiązań legislacyjnych dot. wojskowej służby kobiet, opracowywanie opinii i ekspertyz dla kierownictwa resortu oraz utrzymywanie stałych kontaktów z kobietami pełniącymi zawodową służbę wojskową. Przewodniczący Rady: kmdr por. Bożena Szubińska, tel. (0-22) 684-55-46; e-mail: zwsz@wp.mil.pl. 8 marca 2006 r. minister ON Radosław Sikorski powołał Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej ds. Wojskowej Służby Kobiet. Do najważniejszych zadań Pełnomocnika należy tworzenie warunków umożliwiających kobietom realizację ich konstytucyjnego prawa do służby w wojsku. Ponadto szczególnym zainteresowaniem Pełnomocnika objęte są także kwestie równouprawnienia kobiet w warunkach służby wojskowej. Kobiety - żołnierze mogą zgłaszać Pełnomocnikowi wszelkie problemy związane z naruszeniem ich praw i godności oraz przypadki dyskryminowania ze względu na płeć. Pełnomocnik współpracuje w tym zakresie z Radą ds. Kobiet w Siłach Zbrojnych RP oraz instytucjami resortu, a także z wyspecjalizowanymi instytucjami rządowymi. Pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej ds. Wojskowej Służby Kobiet: tel.(0-22 ) 6 840 156

Świadczenia odszkodowawcze obejmują jednorazowe odszkodowania przysługujące w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową oraz odszkodowanie za przedmioty osobistego użytku utracone, całkowicie zniszczone lub uszkodzone wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową. Świadczenia odszkodowawcze przysługują żołnierzowi, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku pełnieniem czynnej służby wojskowej albo wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami tej służby. Świadczenia takie przysługują także żołnierzowi, który poniósł szkodę majątkową wskutek wypadku, a także rodzinie żołnierza, który zmarł wskutek wypadku lub choroby. Świadczenia odszkodowawcze przysługują również osobom powołanym do odbycia czynnej służby wojskowej i zwolnionym z tej służby, które uległy wypadkowi w drodze z miejsca zamieszkania do jednostki wojskowej lub z powrotem. Żołnierz, który uległ wypadkowi, niezwłocznie, jeżeli stan jego zdrowia na to pozwala, melduje o wypadku swojemu przełożonemu. Przełożony po powzięciu wiadomości o wypadku melduje o tym pisemnie dowódcy jednostki wojskowej. Dowódca jednostki wojskowej, w której poszkodowany żołnierz pełni służbę, powołuje komisję powypadkową w celu ustalenia okoliczności, czasu, miejsca i przyczyn wypadku. Komisja sporządza protokół powypadkowy, który powinna przedstawić dowódcy jednostki wojskowej najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia jej powołania,. Dowódca jednostki wojskowej, w terminie do 5 dni od dnia przedstawienia protokołu przez komisję powypadkową, ustosunkowuje się do ustaleń w nim zawartych oraz podpisuje protokół powypadkowy. Egzemplarz protokołu powypadkowego doręcza się poszkodowanemu żołnierzowi (jeżeli żołnierz poniósł śmierć w wypadku – jego małżonce lub uprawnionemu członkowi rodziny) oraz szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. Żołnierzowi poszkodowanemu w wypadku przysługuje prawo zgłoszenia pisemnych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym, w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Zastrzeżenia wnosi się, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, do szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego (WSzW). Szef WSzW wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia prawa do odszkodowania z urzędu lub na wniosek żołnierza. W postępowaniu tym bada się i ocenia całokształt sprawy na podstawie wszystkich zebranych dowodów. W razie ustalenia, że wypadek żołnierza ma związek z pełnieniem czynnej służby wojskowej, szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego kieruje tego żołnierza do Wojskowej Komisji Lekarskiej w celu ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu oraz sprawdzenia, czy uszczerbek na zdrowiu żołnierza jest skutkiem tego wypadku. Decyzję w sprawie prawa do odszkodowania szef WSzW wydaje najpóźniej w ciągu 14 dni od dnia zebrania wszystkich niezbędnych dokumentów, w tym ostatecznego orzeczenia Wojskowej Komisji Lekarskiej. Decyzję doręcza się żołnierzowi i dowódcy jednostki wojskowej. W razie przyznania odszkodowania, wypłaty dokonuje się w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji w tej sprawie. Żołnierzowi, który wskutek wypadku albo choroby doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu przysługuje jednorazowe odszkodowanie za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości: 1) 16% przeciętnego wynagrodzenia - w okresie do dnia 31 marca 2004 r.; 2) 17% przeciętnego wynagrodzenia - w okresie od dnia 1 kwietnia 2004 r. do dnia 31 marca 2005 r.; 3) 18% przeciętnego wynagrodzenia - w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r.;4) 19% przeciętnego wynagrodzenia - w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 31 marca 2007 r.;5) 20% przeciętnego wynagrodzenia – w okresie po dniu 31 marca 2007 r. Jeżeli wskutek pogorszenia się stanu zdrowia stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu będący następstwem wypadku lub choroby, który był podstawą przyznania jednorazowego odszkodowania, ulegnie zwiększeniu co najmniej o 10 punktów procentowych, jednorazowe odszkodowanie zwiększa się o 20% przeciętnego wynagrodzenia za każdy procent uszczerbku na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalone było to odszkodowanie. Jednorazowe odszkodowanie ulega zwiększeniu o kwotę stanowiącą 3,5-krotność przeciętnego wynagrodzenia, jeżeli żołnierz wskutek wypadku lub choroby został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy oraz za niezdolnego do samodzielnej egzystencji. Jeżeli do jednorazowego odszkodowania jest uprawniony tylko jeden członek rodziny zmarłego żołnierza, jednorazowe odszkodowanie przysługuje w wysokości: 1) 18-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, gdy uprawnionymi są małżonek lub dziecko; 2) 9-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, gdy uprawnionym jest inny członek rodziny.Jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni równocześnie: a) małżonek i jedno lub więcej dzieci - odszkodowanie to przysługuje w wysokości 18-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, zwiększonej o 3,5-krotne przeciętne wynagrodzenie na każde dziecko; b) dwoje lub więcej dzieci - odszkodowanie to przysługuje w wysokości 18-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, zwiększonej o 3,5-krotne przeciętne wynagrodzenie na drugie i każde następne dziecko.Jeżeli obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie inni członkowie rodziny, każdemu z nich odszkodowanie przysługuje w wysokości 3,5-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, niezależnie od odszkodowania przysługującego małżonce lub dzieciom. Jeżeli do jednorazowego odszkodowania są uprawnieni tylko członkowie rodziny inni niż małżonka lub dzieci, odszkodowanie to przysługuje w wysokości 9-krotnego przeciętnego wynagrodzenia, zwiększonej o 3,5-krotne przeciętne wynagrodzenie na drugiego i każdego następnego uprawnionego. Żołnierz lub jego członek rodziny albo szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego mogą wystąpić do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o przyznanie jednorazowego odszkodowania w kwocie wyższej niż przedstawione powyżej. Wniosek składa się za pośrednictwem właściwego szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. Podstawa: ustawa z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz. U. Nr 83, poz. 760, z późn. zm.) oraz rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 września 2003 r. w sprawie postępowania w razie wypadku lub ujawnienia choroby, pozostających w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej (Dz. U. Nr 175, poz. 1707 z późn. zm.).

Jeśli są Państwo zameldowani i mieszkają Państwo w Polsce obowiązują Państwa w zakresie powszechnego obowiązku obrony takie same przepisy jak i osoby, które posiadają wyłącznie polskie obywatelstwo. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.). Niezależnie od posiadania podwójnego obywatelstwa od 2009 r. służba wojskowa ma charakter wyłącznie ochotniczy i nie kieruje się już obywateli do odbycia przymusowej służby wojskowej.

W myśl rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 lutego 2005 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy niezawodowych (Dz. U. z dnia 16 lutego 2005 r. Nr 28, poz. 241 z późn. zm.) żołnierze niezawodowi, tzn. odbywający zasadniczą służbę wojskową otrzymują uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego szeregowego (marynarza) w stawce miesięcznej w wysokości 200 zł. Żołnierzowi odbywającemu zasadniczą służbę wojskową, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia posiada stopień wojskowy starszego szeregowego (starszego marynarza) lub wyższy stopień wojskowy, ustala się uposażenie zasadnicze według stawki przysługującej żołnierzowi odbywającemu przeszkolenie wojskowe. Żołnierzowi odbywającemu zasadniczą służbę wojskową w okresie dłuższym niż ustawowy jej okres, w przypadkach określonych w art. 82 ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 i Nr 277, poz. 2742), stawkę uposażenia określoną w ust. 1 zwiększa się o 100 %. Żołnierzowi odbywającemu przeszkolenie wojskowe przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce miesięcznej w wysokości:1) szeregowemu (marynarzowi) 300 zł;2) starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi) 350 zł. Żołnierzowi odbywającemu przeszkolenie wojskowe, który w dniu wejścia w życie rozporządzenia posiada stopień wojskowy kaprala (mata) lub wyższy stopień wojskowy, ustala się uposażenie zasadnicze według stawki przysługującej starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi) i wynosi ona 350 zł. Żołnierzowi odbywającemu nadterminową zasadniczą służbę wojskową przysługuje uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce miesięcznej w wysokości:1) szeregowemu (marynarzowi) 2 400 zł;2) starszemu szeregowemu (starszemu marynarzowi) 2 4500 zł. Żołnierzowi rezerwy odbywającemu ćwiczenia wojskowe przysługuje za każdy dzień trwania ćwiczeń uposażenie zasadnicze według stopnia wojskowego w stawce dziennej, określonej w załączniku do tego rozporządzenia. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 7 lutego 2005 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy niezawodowych (Dz. U. z dnia 16 lutego 2005 r. Nr 28, poz. 242), żołnierze niezawodowi, czyli ci, którzy pełnią zasadniczą służbę wojskową, odbywają sześciotygodniowe przeszkolenie wojskowe dla studentów, pełnią nadterminową zasadniczą służbę wojskową, żołnierze rezerwy odbywający ćwiczenia wojskowe oraz pełniący służbę kandydacką otrzymują także następujące dodatki do uposażenia zasadniczego:1) dodatki uzasadnione szczególnymi właściwościami lub warunkami służby wojskowej: a) dodatek za służbę na morzu, b) dodatek za nurkowanie, c) dodatek desantowy, d) dodatek za rozminowanie, e) dodatek operacyjny, f) dodatek za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;2) dodatek funkcyjny. Dodatki do uposażenia zasadniczego przyznają: dowódca jednostki wojskowej zajmujący stanowisko służbowe dowódcy batalionu (równorzędne) lub wyższe - w stosunku do żołnierza niezawodowego pełniącego służbę w podległej mu jednostce wojskowej; dowódca jednostki wojskowej właściwy w sprawie wypłaty uposażenia - w stosunku do żołnierza niezawodowego pełniącego służbę w jednostce wojskowej, której dowódca zajmuje stanowisko służbowe niższe niż określone w ust. 1 - na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę. Przyznanie dodatku do uposażenia zasadniczego następuje w rozkazie dziennym lub decyzji dowódcy. Dodatki o charakterze stałym wypłaca się miesięcznie z góry, w terminach płatności uposażenia zasadniczego, natomiast pozostałe dodatki wypłaca się nie później niż do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym żołnierz niezawodowy spełnił warunki uzasadniające przyznanie dodatku.

Osoba która utraciła dokument wojskowy -książeczkę w wyniku zniszczenia, kradzieży, zagubienia powinna zwrócić się do Wojskowej Komendy Uzupełnień właściwej ze względu na adres zameldowania z wnioskiem wydanie duplikatu książeczki wojskowej. Do podania powinny być dołączone dwa zdjęcia legitymacyjne (3cm-4cm). Przy ubieganiu się o wydanie duplikatu książeczki należy także uiścić opłatę skarbową.

Szkolenie w celu zdobycia określonych kwalifikacji przydatnych w wojsku realizowane jest przed powołaniem do zasadniczej służby wojskowej oraz w trakcie jej odbywania. Na podstawie art. 132 a i 132 b ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP, poborowi mogą nabywać kwalifikacje przed powołaniem do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Wykaz kwalifikacji, wzory dokumentów oraz zasady naliczania i wypłacania ekwiwalentu pieniężnego zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 czerwca 2004 r. w sprawie nabywania przez poborowych kwalifikacji przydatnych w wojsku (Dz. U. Nr 150, poz. 1581). W początkowym okresie odbywania zasadniczej służby wojskowej prowadzone jest natomiast dla wytypowanych żołnierzy szkolenie specjalistyczne w wojskowych ośrodkach szkolenia, w kierunkach odpowiadających potrzebom jednostek wojskowych. W trakcie odbywania zasadniczej służby wojskowej można zdobyć między innymi uprawnienia: kierowcy do prowadzenia pojazdów – prawo jazdy kat. "C"; operatora sprzętu do robót ziemnych i urządzeń pokrewnych; operatora maszyn i urządzeń dźwigowo – transportowych; nurka, płetwonurka; sanitariusza; kucharza.

Aktualnie Polskie Kontyngenty Wojskowe pełnią służbę w Afganistanie, Bośni, Kosowie i Syrii. Dobór kandydatów do służby (pracy) w Polskim Kontyngencie Wojskowym przeprowadza się spośród: żołnierzy zawodowych; żołnierzy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej żołnierzy rezerwy, w ramach okresowej służby wojskowej; pracowników wojska i innych osób cywilnych, zgodnie z potrzebami etatowymi PKW. Dobór kandydatów do służby w PKW odbywa się na podstawie indywidualnych wniosków: - żołnierzy zawodowych - kierowanych drogą służbową do Ministra Obrony Narodowej; - żołnierzy niezawodowych: żołnierzy nadterminowej zasadniczej służby wojskowej – kierowanych drogą służbową do Dowódcy Wojsk Lądowych; - żołnierzy rezerwy kierowanych do Wojskowego Komendanta Uzupełnień, właściwego ze względu na miejsce pobytu (zamieszkania), o powołanie do okresowej służby wojskowej wraz z oświadczeniem o jego zgodzie na jej pełnienie poza granicami państwa w ramach PKW; - pracowników cywilnych – kierowanych do Komendanta Zakładu Budżetowego Centrala Wojskowe Misje Pokojowe. Kandydaci powinni posiadać uregulowany stosunek do służby wojskowej, z wyjątkiem kobiet nie stających do naboru; Wstępna kwalifikacja medyczna do służby w PKW (przeprowadzana przez lekarza jednostki lub w przypadku pracowników cywilnych, lekarza wskazanego przez Dyrektora Zakładu Budżetowego Centrala Wojskowe Misje Pokojowe, wpisanej w ankiecie personalnej) Żołnierze zawodowi ubiegający się o skierowanie do służby w PKW powinni: do wniosku, dołączyć oświadczenie o wyrażeniu zgody na pełnienie służby w PKW; spełnić wymaganie kwalifikacyjne określone w opisach stanowisk; kandydujący na kluczowe stanowiska w dowództwach dywizji lub brygady oraz struktur ponadsektorowych, a także żołnierze wchodzący w skład dowództw wydzielonych jednostek – powinni się legitymować się doświadczeniem w służbie na stanowiskach w strukturach międzynarodowych w ramach misji pokojowych lub strukturach dowodzenia NATO, posiadać poświadczenie bezpieczeństwa zgodnie z opisem stanowiska oraz znajomość języka angielskiego na poziomie 3,3,3,3 zgodnie ze STANAG 6001. nie mogą być karani sądownie lub dyscyplinarnie oraz nie może toczyć się przeciwko nim postępowanie karne lub dyscyplinarne i nie mogą być zawieszeni w czynnościach służbowych; Kandydat do wyjazdu na misję powinien także: być odpornym na działanie w trudnych warunkach; posiadać pozytywną opinię służbową; wykazywać się nienaganną postawą etyczno – moralną i wysokim poziomem zdyscyplinowania.

Służba poborowych w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych (np. oddziały prewencji Policji) jest równoznaczna ze spełnianiem obowiązku zasadniczej służby wojskowej. Wynika to z art. 56 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej. Poborowi uznani za zdolnych do odbycia służby wojskowej, którzy nie korzystają z odroczenia tej służby, mogą być skierowani do służby w tych formacjach uzbrojonych, jednakże odbywa się to na innych zasadach, niż powoływanie do zasadniczej służby wojskowej. Powyższą problematykę regulują przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 października 1992 r. w sprawie szczegółowych zasad przeznaczania i kierowania poborowych do służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych oraz przebiegu tej służby (Dz. U. Nr 80, poz. 412, z późn. zm.). Wojskowy komendant uzupełnień przeznacza poborowych do służby w formacjach uzbrojonych na wniosek komendantów wojewódzkich Policji, za pisemną zgodą poborowego na pełnienie tej formy służby. Przeznaczenie poborowych do służby w formacjach uzbrojonych nie może spowodować niezrealizowania zadań związanych z uzupełnieniem jednostek wojskowych poborowymi. W przypadku nie przeznaczenia poborowego do służby w formacji uzbrojonej, wojskowy komendant uzupełnień powiadamia o tym właściwy organ wnioskujący. Poborowym, którzy zostali skierowani do służby w formacji uzbrojonej, ustawowo zagwarantowano pełnienie tej służby w charakterze funkcjonariuszy w Policji. W tym miejscu wskazać należy, iż czas trwania tej służby wynosi 12 miesięcy. Natomiast zasadnicza służba wojskowa trwa 9 miesięcy. Rada Ministrów, corocznie w stosownym rozporządzeniu, określa między innymi limit poborowych, którzy mogą być powołani do służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. W roku 2007, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 12 września 2006 r. w sprawie określenia liczby poborowych oraz żołnierzy rezerwy, którzy w 2007 r. mogą być powołani do czynnej służby wojskowej, służby w obronie cywilnej oraz służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 171, poz. 1226), na terenie kraju może zostać powołanych do 4.500 poborowych w oddziałach prewencji Policji. Służba w formacjach uzbrojonych nie jest służbą zastępczą, co często mylnie pojawia się w doniesieniach medialnych.

Osoba , która ma nieuregulowany stosunek do służby wojskowej, ale stawiła się już do poboru może bez przeszkód wyjechać za granicę, gdyż została przeniesiona do rezerwy z mocy art. 18 ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22, poz. 120). Natomiast osoby nie posiadające orzeczonej kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej przed wyjazdem muszą zgłosić się do kwalifikacji wojskowej.

Niedopełnienie obowiązkowi meldunkowemu polega na nie zameldowaniu się w miejscu pobytu stałego lub czasowego, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania, burmistrzowi, wójtowi lub prezydentowi miasta, jeżeli osoba przebywa dłużej niż trzy doby pod danym adresem, najpóźniej przed upływem czwartej doby. Natomiast w przypadku wyjazdu za granicę na okres dłuższy niż dwa miesiące, polega na nie zgłoszeniu wyjazdu najpóźniej w dniu tego wyjazdu, a powrotu przed upływem czwartej doby, licząc od dnia powrotu. Podstawa: art. 10 i 15 ustawy o z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U.2006.139.993 z późn. zm.) Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie wojskowego obowiązku meldunkowego, obowiązku powiadamia wojskowego komendanta uzupełnień oraz uzyskiwania zezwolenia na wyjazd i pobyt za granicą. (Dz.U. 2004.140.1480 z późn. zm.)

Kwestie dotyczące używania munduru wojskowego reguluje rozporządzenie w sprawie zakazu używania munduru wojskowego lub jego części. Rozporządzenie prezentuje katalog osób uprawnionych do noszenia munduru wojskowego m. in. młodzież, instruktorów i specjalistów zrzeszonych w stowarzyszeniach lub organizacjach społecznych, które zawarły porozumienie o współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej, a ich statuty przewidują prowadzenie działalności na rzecz obronności państwa, a także młodzież szkolną i akademicką realizującą przedsięwzięcia w ramach przysposobienia obronnego, obozów specjalistycznych i podczas uroczystości o charakterze patriotycznym.

Profesjonalizacja Sił Zbrojnych RP to proces transformacji zasadniczych dziedzin funkcjonalnych Sił Zbrojnych RP, w tym modernizacja techniczna sprzętu, gwarantujący gotowość do wykonywania konstytucyjnych funkcji oraz wypełniania misji wynikających z zobowiązań sojuszniczych i umów międzynarodowych, na terenie kraju i poza jego granicami poprzez zastąpienie służby obowiązkowej, ochotniczą służbą zawodową i kontraktową - obejmujący dostosowanie stanu faktycznego do nowych wyzwań i zagrożeń oraz oczekiwań społecznych w zakresie bezpieczeństwa narodowego. Celem procesu profesjonalizacji Sił Zbrojnych RP w zakresie zarządzania zasobami osobowymi jest doskonalenie systemu uzupełnień gwarantującego osiągnięcie gotowości do wykonywania konstytucyjnych funkcji oraz wypełniania misji wynikających z zobowiązań sojuszniczych i umów międzynarodowych na terenie kraju i poza jego granicami. Cel zamierza się osiągnąć głównie poprzez zastąpienie służby obowiązkowej, ochotniczą służbą wojskową (zawodową i kontraktową) uwzględniając aktualną sytuację demograficzną oraz oczekiwania społeczne. Profesjonalizacja pozwoli na lepsze przygotowanie wojska do reagowania na aktualne i przewidywane zagrożenia militarne i niemilitarne. Doprowadzi też do zwiększenia liczby jednostek bojowych, wsparcia i zabezpieczenia o charakterze uniwersalnym, zdolnych do reagowania na zagrożenia niemilitarne przy jednoczesnej poprawie ich zdolności ekspedycyjnych tj. przerzutu i użycia poza granicami kraju w operacjach sojuszniczych i koalicyjnych. Więcej na www.profesjonalizacja.wp.mil.pl

Wprowadzenie profesjonalizacji Sił Zbrojnych, rozumieć należy jako pełnienie służby wojskowej przez żołnierzy zawodowych, przy jednoczesnym zawieszeniu obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej. Formalne zawieszenie obowiązkowej zasadniczej służby wojskowej oraz innych form obowiązkowej służby wojskowej nastąpi z mocy prawa w trybie ustawowym z dniem 1 stycznia 2010 r. (stosowne przepisy ujęte zostały w projekcie tzw. „dużej” nowelizacji ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej). Jednocześnie zgodnie z § 1 rozporządzenia MON z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie zwalniania żołnierzy z czynnej służby wojskowej i powoływania poborowych do odbycia tej służby w 2009 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 62): „Odstępuje się od określenia terminów powoływania poborowych do zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskiego studentów i absolwentów szkół wyższych w 2009 r.”. Rozporządzenie weszło w życie 26 stycznia 2009 r. Oznacza to, iż w 2009 r. nie przewiduje się wyżej wymienionych form odbywania obowiązkowej służby wojskowej. Natomiast najpóźniej do końca sierpnia 2009 r. w Wojsku Polskim nie będzie już ani jednego żołnierza zasadniczej służby wojskowej, a służbę wojskową pełnili będą wyłącznie żołnierze ochotnicy.

W warunkach profesjonalnych Sił Zbrojnych weryfikacja obywateli pod kątem zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej musi być realizowana, co odbywa się w ramach „kwalifikacji wojskowej” (wcześniej w ramach poboru). Wyjaśnić należy, że funkcjonujące w czasie poboru powiatowe komisje lekarskie nie przyznają kategorii, a jedynie na podstawie przeprowadzanych badań lekarskich i ocenie przedłożonej przez poborowych dokumentacji medycznej, określają zdolność fizyczną i psychiczną tych poborowych do czynnej służby wojskowej, kwalifikując ich do jednej z czterech kategorii zdolności: 1) kategoria A – zdolny do czynnej służby wojskowej; 2) kategoria B – czasowo niezdolny do czynnej służby wojskowej, co oznacza przemijające upośledzenie ogólnego stanu zdrowia albo ostre lub przewlekłe stany chorobowe, które w okresie do dwudziestu czterech miesięcy od dnia badania rokują odzyskanie zdolności do służby wojskowej w czasie pokoju; 3) kategoria D – niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju; 4) kategoria E – trwale i całkowicie niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Profesjonalizacja (uzawodowienie) Sił Zbrojnych nie oznacza, że obowiązkowa służba wojskowa zostanie zniesiona – zostanie jedynie zawieszona. W przypadku określonych zagrożeń i potrzeb Sił Zbrojnych, Prezydent RP – działając na wniosek Rady Ministrów – będzie miał prawną możliwość ponownego wprowadzenia obowiązku zasadniczej służby wojskowej. Zatem obowiązek powszechnej obrony w dalszym ciągu będzie miał charakter powszechny, a projektowane przepisy jedynie ograniczają jego zakres. Jednakże, każdy obywatel polski, zdolny do pełnienia służby wojskowej, w myśl art. 85 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązany jest do obrony ojczyzny, co oznacza, że projektowana zmiana charakteru Sił Zbrojnych nie zdejmuje konstytucyjnych zobowiązań obywatela wobec państwa. Patrząc szerzej (a nie tylko z punktu widzenia interesu osób zobowiązanych do pełnienia służby obowiązkowej) na sprawy bezpieczeństwa państwa, system obronny kraju opiera się między innymi o potencjał ludzki. Potencjał ten stanowi źródło zasobów osobowych, który chcąc efektywnie wykorzystać, należy uprzednio zweryfikować przede wszystkim pod kątem ich predyspozycji i możliwości. Książeczka wojskowa nie odejdzie więc w zapomnienie i w czasie kwalifikacji, będzie wręczana wszystkich osobom biorącym udział w kwalifikacji, jako wojskowy dokument osobisty. Po dokonaniu kwalifikacji wojskowej osoby do niej przystępujące zostaną przeniesione do rezerwy bez konieczności odbycia obowiązkowej służby wojskowej.

Mając na uwadze potrzeby Sił Zbrojnych RP najbardziej potrzebni są absolwenci szkół technicznych.

Prawdopodobnie pojęcie „pobór” jest mylone z określeniem „wcielenie” czy „powołanie” do zasadniczej służby wojskowej. W warunkach armii profesjonalnej został zawieszony obowiązek odbywania zasadniczej służby wojskowej. Natomiast pobór zastąpiony został pojęciem „kwalifikacji wojskowej”. Celem kwalifikacji wojskowej jest określenie fizycznej i psychicznej zdolności do czynnej służby wojskowej mężczyzn i kobiet podlegających temu obowiązkowi oraz zgłaszających się w trybie ochotniczym osób, które ukończyły 18. rok życia. Osoby, w stosunku do których orzeczona zostanie kategoria zdolności do czynnej służby wojskowej, zostaną z urzędu - po uprawomocnieniu się orzeczenia powiatowej komisji lekarskiej - przeniesione do rezerwy. W toku trwania kwalifikacji nastąpi także założenie ewidencji wojskowej i wydanie wojskowych dokumentów osobistych (książeczek wojskowych).

Aktualnie. Poborowym jest mężczyzna, który ukończył 19 lat życia, podlegający obowiązkowi stawienia się do poboru (rozumianego jako określenie zdolności do czynnej służby wojskowej), a następnie obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej (równorzędnej) do czasu przeniesienia do rezerwy. W proponowanym rozwiązaniu. Każdy mężczyzna, który ukończył 19 lat życia, podlegający obowiązkowi stawienia się do kwalifikacji wojskowej. Po założeniu ewidencji wojskowej będzie przeniesiony do rezerwy.

Ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22, poz. 120) gwarantuje wszystkim obywatelom uregulowanie stosunku do służby wojskowej przez przeniesienie ich do rezerwy bez odbywania czynnej służby wojskowej. Na podstawie art. 18 tej ustawy wszystkie osoby, które nie zostały powołane do odbycia zasadniczej służby wojskowej do dnia 4 grudnia 2008 r. (tzn. nie odebrały kart powołania) zostaną automatycznie przeniesione do rezerwy. To samo stanie się z osobami, które nigdy nie stawały do poboru, jednak osoby te będą musiały wcześniej dopełnić obowiązku zgłoszenia się do kwalifikacji wojskowej celem założenia ewidencji wojskowej.

Nie, zmiana dotyczy wszystkich obywateli. Jednak osoby, które nigdy nie stawały do poboru będą miały obowiązek stawienia się do kwalifikacji wojskowej w celu uzyskania przeniesienia do rezerwy. Dodatkowo do kwalifikacji wojskowej będą mogli się stawić także ochotnicy, w tym kobiety, jeśli ukończyli 18 lat i zamierzają w przyszłości pełnić służbę w ramach ochotniczych form służby wojskowej.

Profesjonalizacja oznacza oparcie zasadniczego uzupełniania Sił Zbrojnych w czasie pokoju o dobrowolne (ochotnicze) rodzaje czynnej służby wojskowej takie jak: zawodowa służba wojskowa, kontraktowa służba wojskowa, służba kandydacka, a także okresowa służba wojskowa pełniona w ramach Narodowych Sił Rezerwowych. Jednocześnie pozostawia się prawną możliwość odbywania w trybie ochotniczym zajęć wojskowych przez studentów uczelni morskich, a także prowadzenia ćwiczeń wojskowych związanych z gromadzeniem zasobów osobowych na potrzeby przydziałów mobilizacyjnych.

Osoba posiadająca obywatelstwo polskie, zdolna ze względu na wiek i stan zdrowia oraz kwalifikacje do pełnienia służby wojskowej, która dobrowolnie zgłosiła się do tej służby z zamiarem podpisania kontraktu.

Na potrzeby reagowania kryzysowego, jak również wzmocnienia jednostek wojskowych w sytuacjach kryzysowych i na czas wojny, utrzymywana zostanie ochotnicza służba w rezerwie (po wejściu w życie tzw. dużej nowelizacji ustawy o powszechnym obowiązku obrony, które planowane jest na styczeń 2010 r.). Służba w rezerwie pełniona będzie w ramach Narodowych Sił Rezerwowych, w wyniku ochotniczego zawarcia kontraktu (od 2 do 6 lat). W projekcie wspomnianej ustawy zawężono definicję żołnierza rezerwy do osób, które zostały przeniesione do rezerwy po zwolnieniu z czynnej służby wojskowej lub ukończeniu zajęć wojskowych. Najlepiej wyszkoleni żołnierze rezerwy – ochotnicy otrzymają więc przydział kryzysowy, który oznaczał będzie zaliczenie do Narodowych Sił Rezerwowych i konieczność pełnienia określonej dla niego formy czynnej służby wojskowej lub dyspozycję do jej pełnienia. Będą to ćwiczenia wojskowe, w tym tzw. ćwiczenia rotacyjne trwające do trzydziestu dni w ciągu roku oraz okresowa służba wojskowa pełniona tylko w określonej sytuacji i przez ograniczony czas. W ramach Narodowych Sił Rezerwowych (NSR) tworzone będą zwarte pododdziały NSR, w pierwszej kolejności w województwach, w których mogą wystąpić potencjalne zagrożenia niemilitarne oraz wyznaczone pojedyncze stanowiska w istniejących strukturach Sił Zbrojnych. Procesowi tworzenia NSR towarzyszyć ma przyjęcie systemu umożliwiającego zapewnienie pracodawcom zatrudniającym żołnierzy rezerwy rekompensat finansowych lub ulg podatkowych. Planuje się także przyjęcie systemu preferencji, ulg i gwarancji prawnych dotyczących stosunku pracy dla żołnierzy NSR.

Zobowiązania żołnierza rezerwy wynikające z przydziału kryzysowego będą rekompensowane przez system zachęt o charakterze materialnym, socjalnym i szkoleniowym. Projekt tzw. dużej nowelizacji ustawy o powszechnym obowiązku obrony zapewnia także gwarancję trwałości zatrudnienia dla żołnierza rezerwy, w okresie pozostawania na przydziale kryzysowym. Żołnierzowi NSR, niezależnie od przysługującego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami należnymi za odbywanie szkolenia w ramach ćwiczeń wojskowych, przewiduje się przyznanie dodatkowo uposażenia za przebywanie na „przydziale kryzysowym”. W ten sposób wynagrodzona zostanie dyspozycyjność jaką rezerwista będzie utrzymywał w stosunku do potrzeb Sił Zbrojnych. Należności finansowe przysługujące żołnierzowi NSR odbywającemu ćwiczenia wojskowe nie wliczają się do dochodu, a więc powinny zostać zwolnione z opodatkowania. Z kolei pracodawcy tych żołnierzy otrzymają świadczenie finansowe rekompensujące poniesione wydatki z tytułu zastępstwa w pracy w okresie odbywania lub pełnienia czynnej służby wojskowej przez żołnierza rezerwy.

Żołnierz rezerwy zdolny ze względu na wiek i stan zdrowia do pełnienia czynnej służby wojskowej, który wyraził akces podpisania kontraktu na pełnienie ochotniczej służby w rezerwie oraz na pozostawanie w gotowości do jej pełnienia.

W związku z zawieszeniem obowiązkowej służby wojskowej także zastępcza służba wojskowa zostanie zawieszona. Tzw. duża nowelizacji ustawy o powszechnym obowiązku obrony (która wejdzie w życie do stycznia 2010 r.) nastąpi zwolnienie ze służby zastępczej najpóźniej w dniu 30 grudnia 2009 r. osób odbywających do tego dnia tą służbę. Stanowi to wypełnienie deklarowanej zasady, że w roku 2010 nie będzie już osób odbywających obowiązkowe rodzaje służby wojskowej albo jej form równorzędnych lub zastępczych. Jednocześnie na mocy § 1rozporządzenia MON z dnia 19 stycznia 2009 r. w sprawie zwalniania żołnierzy z czynnej służby wojskowej i powoływania poborowych do odbycia tej służby w 2009 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 62): „Odstępuje się od określenia terminów powoływania poborowych do zasadniczej służby wojskowej, przeszkolenia wojskiego studentów i absolwentów szkół wyższych w 2009 r.”. Rozporządzenie weszło w życie 26 stycznia 2009 r. Oznacza to, iż w 2009 r. nie przewiduje się wyżej wymienionych form odbywania obowiązkowej służby wojskowej, czyli także służby zastępczej.

Przedstawione rozwiązanie jest propozycją nową, opartą o ochotniczą służbę wojskową, a nie na realizacji administracyjnego przymusu. Aktualnie obowiązujące rozwiązania byłyby jedynie zachowane na wypadek militarnego zagrożenia bezpieczeństwa państwa w skali globalnej.

Warunkiem realizacji procesu profesjonalizacji jest wprowadzenie określonych zmian legislacyjnych. Zmiany te dotyczą 9 najważniejszych ustaw: ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (3 nowelizacje); ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (2 nowelizacje); ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej; ustawy o likwidacji Agencji Mienia Wojskowego; ustawy o gospodarowaniu składnikami mienia ruchomego Skarbu Państwa, ich pozyskiwaniu oraz o Agencji Uzbrojenia; ustawy o dyscyplinie wojskowej. Wejście w życie proponowanych zmian będzie wiązało się z koniecznością opracowania i wydania – na podstawie zawartych w nich upoważnień – co najmniej kilkudziesięciu aktów wykonawczych (rozporządzeń, zarządzeń). Podstawowe znaczenie ma nowelizacja ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, której wejście w życie planowane jest na 1 stycznia 2010 r. Szczegółowe regulacje prawne nowej ustawy będą uwzględniać zawieszenie obowiązkowej służby wojskowej oraz możliwość realizacji obowiązku obrony przez obywateli na zasadach ochotniczych (dobrowolności). Zakres przedmiotowy ustawy obejmował będzie nowe rodzaje ochotniczej służby wojskowej, w tym pełnionej przez żołnierzy rezerwy w ramach Narodowych Sił Rezerwowych. Unormowana zostanie również kwestia naboru i powoływania do służby wojskowej, jej przebiegu oraz uprawnienia i obowiązki ochotników. W sytuacjach szczególnych zagrożeń zapewniona będzie prawna możliwość odwieszenia obowiązkowej służby wojskowej przez Prezydenta RP, na wniosek Rady Ministrów.

Ochotnicza służba wojskowa będzie adresowana, na tych samych zasadach do wszystkich obywateli. W związku z tym jako kryterium naboru do służby wojskowej będzie dobrowolne zgłoszenie się kandydata, bez względu na płeć.

Stworzenie wieloskładnikowego systemu motywacyjnego dla żołnierzy ma kluczowe znaczenie dla powodzenia pełnej profesjonalizacji do końca 2009 roku. Dlatego też, w celu terminowego uzupełnienia Sił Zbrojnych wysoko wykwalifikowanymi żołnierzami proponuje się wprowadzenie następujących elementów motywacyjnych: • uposażenie wieloskładnikowe; • dodatek za posiadane kwalifikacje zawodowe i umiejętności; • dodatek za długoletnią służbę wojskową; • bezpłatne wyżywienie; • dodatek za rozłąkę z rodziną; • ekwiwalent finansowy na wynajem mieszkania z możliwością zwiększania tej należności w „drogich garnizonach”; • opłacanego przez resort ON biletu na wszystkie środki komunikacji na terenie kraju lub ekwiwalent finansowy; • dodatkowo żołnierze odchodzący ze służby będą objęci systemem rekonwersji.

Istota profesjonalizacji sprowadza się do „wypierania”, żołnierzy zasadniczej służby wojskowej przez ochotników powoływanych do służby kontraktowej, co nastąpi najpóźniej do końca sierpnia 2009 r. W rezultacie po obsadzeniu wszystkich stanowisk żołnierzami zawodowymi i kontraktowymi, obowiązkowa zasadnicza służba wojskowa, pozostawałaby w przepisach prawa jako ewentualność działania pozwalającego uruchomić ponownie zasadniczą służbę wojskową przez Prezydenta RP na wniosek Rady Ministrów.

Obowiązkowi stawienia się do kwalifikacji wojskowej w 2009 roku podlegają mężczyźni: urodzeni w 1990 roku, urodzeni w latach 1985-1989 – jeżeli nie określono dotąd ich zdolności do czynnej służby wojskowej, którzy ukończyli 18. rok życia i zgłosili się ochotniczo do odbycia służby wojskowej, urodzeni w 1989 roku lub latach wcześniejszych, którzy zostali uznani przez powiatowe komisje lekarskie za czasowo niezdolnych do czynnej służby wojskowej (kategoria zdolności „B”), a okres tej niezdolności upływa przed zakończeniem kwalifikacji wojskowej, o ile nie zostali już przeniesieni do rezerwy, urodzeni w 1989 roku i latach wcześniejszych, jeżeli nie zostali przeniesieni do rezerwy i złożyli wnioski o zmianę kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej. Obowiązkowi stawienia się do kwalifikacji wojskowej podlegają także kobiety: urodzone w latach 1981-1990 i posiadające kwalifikacje przydatne do służby wojskowej, które w roku szkolnym 2008/2009 kończą naukę w szkołach medycznych i weterynaryjnych oraz na kierunkach psychologicznych albo będące studentkami lub absolwentkami tych szkół lub kierunków, posiadające zgodę rektora wyższej szkoły morskiej na odbywanie zajęć wojskowych w tej szkole, jeżeli wystąpią wnioskiem o skierowanie ich do powiatowej komisji lekarskiej, które ukończyły 18. rok życia i zgłosiły się ochotniczo do pełnienia służby wojskowej, jeżeli nie orzeczono im dotąd kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej. Po założeniu ewidencji wojskowej osoby te będą przeniesione do rezerwy.