W przypadku rozwiązania (likwidacji) jednostki organizacyjnej bez przekazania jej zadań innej jednostce organizacyjnej, w stosunku do pracowników wojska w niej zatrudnionych stosuje się procedury przewidziane w Kodeksie Pracy i ustawie z dn. 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami  stosunków pracy z przyczyn niedotyczacych pracowników (Dz. U., Nr 90, poz. 844 z póżn. zm.)., tj. następuje rozwiązanie stosunków pracy. Zwolnieni pracownicy, jeżeli posiadają odpowiednie kwalifikacje zatrudnieni są w miarę możliwości w pierwszej kolejności w innych jednostkach, w tym garnizonie (jeżeli jednostki te dysponują wolnymi stanowiskami). W przypadku przeformowania jednostki tzn. przekazania zadań z jednej jednostki do innej, w stosunku do pracowników realizujących te zadania, zastosowanie ma art. 23 Kodeksu pracy, tzn. wraz z przekazaniem zadań przekazywani są również pracownicy wykonujący te zadania.  

W sytuacji kiedy jednostka wojskowa podlega rozformowaniu, zastosowanie mają przepisy ustawy z dn. 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2010 r., Nr 90, poz. 593 z późn. zm.). W przypadku planów rozwiązania jednostki wojskowej, dowództwo danego rodzaju Sił Zbrojnych, któremu organizacyjnie podporządkowana jest ta jednostka powołuje komisję, która w ramach tzw. rozmów służbowych proponuje zainteresowanemu objęcie stanowisk w innych jednostkach wojskowych. W razie odmowy pełnienia zawodowej służby wojskowej na równorzędnym lub wyższym stanowisku służbowym organ właściwy do wyznaczania na stanowisko służbowe przesyła do organu zwalniającego wniosek o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Do wniosku dołącza się oświadczenie żołnierza o odmowie pełnienia służby na równorzędnym lub wyższym stanowisku służbowym. W innym przypadku, gdy jednostka wojskowa, w której żołnierz zawodowy pełni służbę wojskową uległa rozformowaniu a brak jest możliwości wyznaczenia go na inne stanowisko, odpowiadające jego kwalifikacjom zawodowym, może nastąpić wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ. Żołnierz zawodowy w służbie stałej zwolniony z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego może zostać przeniesiony do rezerwy kadrowej, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go na inne stanowisko służbowe. Ma to zastosowanie w przypadku, gdy w bliższej perspektywie czasowej zwolnione zostanie stanowisko, na które mógłby zostać wyznaczony żołnierz z rozformowanej jednostki wojskowej.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 października 2005 r. w sprawie zakazu używania munduru wojskowego lub jego części (Dz.U.2005 r., Nr 216, poz. 1827 z późn. zm.) obowiązuje zakaz używania munduru wojskowego oraz jego części przez osoby nieuprawnione, chociażby przedmioty te zostały pozbawione oznak wojskowych. Zakaz ten nie dotyczy używania munduru lub jego części, pozbawionych oznak wojskowych, przez młodzież, instruktorów i specjalistów zrzeszonych w stowarzyszeniach lub organizacjach społecznych, które zawarły porozumienia o współpracy z Ministrem Obrony Narodowej, a ich statuty przewidują prowadzenie działalności na rzecz obronności państwa, oraz młodzież szkolną i akademicką realizującą przedsięwzięcia w ramach przysposobienia obronnego, obozów specjalistycznych i podczas uroczystości o charakterze patriotycznym.

Zgodnie z art. 48d ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu SZ RP (Dz.U. z 2010r. Nr 206, poz. 1367 ze zm.) wysokość świadczenia mieszkaniowego jest iloczynem stawki podstawowej (wysokość stała – 300 zł) oraz współczynnika świadczenia mieszkaniowego określonego dla każdego garnizonu (wysokość zróżnicowana) i wypłacane jest do dziesiątego dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc, począwszy od dnia wyznaczenia na stanowisko służbowe, przez czas wykonywania obowiązków w danym garnizonie (...). Cytowany przepis jednoznacznie wskazuje, że przy ustalaniu wysokości świadczenia mieszkaniowego dyrektor oddziału regionalnego jest zobowiązany do przyjęcia współczynnika świadczenia dla garnizonu, w którym żołnierz jest wyznaczony na stanowisko służbowe, określonego przez Ministra Obrony Narodowej w rozporządzeniu z dnia 9 czerwca 2010 r. w sprawie wypłaty świadczenia mieszkaniowego (Dz. U. Nr 116, poz. 776). Z powyższego wynika, że wysokość świadczenia mieszkaniowego różnicuje współczynnik świadczenia dla danego garnizonu – dla Głogowa, Wędrzyna, Drawska Pomorskiego, Czarnego współczynnik ten wynosi 1,0 natomiast dla przykładowo Orzysza -1,5. Należy podkreślić, że przy określaniu wysokości współczynnika świadczenia dla garnizonów takich jak Głogów, Wędrzyn, Orzysz uwzględniono – zgodnie z art. 48d ust. 6 cytowanej ustawy - cenę rynkową najmu lokali mieszkalnych w tych garnizonach. Niemniej kwestią najbardziej istotną w rozpatrywanej sprawie jest fakt, iż zgodnie z wolą ustawodawcy świadczenie mieszkaniowe ma stanowić formę pomocy finansowej skierowanej do tych żołnierzy, którzy zaspokajają we własnym zakresie potrzeby mieszkaniowe, tj. umożliwić żołnierzowi np. spłatę kredytu lub wynajem lokalu, a nie zabezpieczyć kwotę pokrywającą w pełni koszty zakupu lub wynajmu lokalu. Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane z dotacji budżetowej i podlega bezpośredniej kontroli resortu obrony narodowej.

Zgodnie z art. 34a ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych (Dz. U. 2002 r., nr 76, poz. 693 z późn. zm.) żołnierzowi zwolnionemu ze służby przygotowawczej przysługuje odprawa w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej. W odniesieniu do określenia wielkości wypłacanej odprawy ma zastosowanie art. 32 przytoczonej ustawy, który określa wypłatę odprawy w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ogłaszanego corocznie na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U.2002 r., nr 200, poz. 1679 z późn. zm.), z zastrzeżeniem ust. 3 do 6, w którym określono wypłatę odprawy lub jej brak w przypadku zwolnienia żołnierza przed upływem ustalonego okresu jej trwania, uzależniając jednocześnie wysokość odprawy od długości jej pełnienia.

Studenci mają możliwość odbycia służby przygotowawczej w czasie letnich przerw wakacyjnych. W tym przypadku, okresy służby przygotowawczej są pełnione w dwóch kolejno po sobie następujących latach studiów. Pierwszy etap szkolenia wynosi do trzech a drugi do dwóch miesięcy. Powołanie do służby przygotowawczej może nastąpić gdy czas trwania studiów osoby ubiegającej sie o powołanie do tej służby,warunkuje jej ukonczenie w trakcie tych studiów. Wniosek o powołanie do służby przygotowawczej należy złożyć bezpośrednio do właściwego ze względu na miejsce zamieszkania, wojskowego komendanta uzupełnień, dołączając żaświadczenie z uczelni o pobieraniu nauki.

Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 o zakwaterowaniu SZ RP (Dz.U. z 2005 r. Nr 41 poz. 398, ze zm.) w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu SZ RP oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 28, poz. 143), zajmowanie miejsca w internacie albo kwaterze internatowej dla żołnierzy zawodowych i pełniących okresową służbę wojskową będzie nieodpłatne. Żołnierze, o których mowa w cytowanym przepisie, będą posiadać uprawnienie do bezpłatnego zakwaterowania internatowego w przypadku korzystania z zakwaterowania internatowego i oczekiwania na przydział lokalu w miejscu pełnienia służby oraz posiadania lokalu mieszkalnego w poprzednim miejscu pełnienia służby. Niemniej uprawnienie do zakwaterowania internatowego będzie przysługiwać żołnierzom oczekującym na przydział lokalu nie dłużej niż trzydzieści dni od dnia doręczenia decyzji o przydziale kolejnego lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby. Po upływie tego terminu żołnierz traci prawo do zakwaterowania internatowego (art. 51 ust. 2) i może ubiegać o zakwaterowanie w internacie lub kwaterze internatowej o ile Agencja dysponuje wolnymi miejscami – wówczas żołnierz będzie zobowiązany do pokrywania pełnych kosztów utrzymania miejsca internatowego. Należy podkreślić, iż od 1 lipca 2010. r. żołnierzowi służby stałej pozostawia się możliwość wyboru pomiędzy przydziałem kwatery na czas pełnienia służby, zakwaterowaniem w internacie (albo kwaterze internatowej) a wypłatą świadczenia mieszkaniowego. W sytuacji, gdy żołnierz służby stałej (niezależnie od stanu cywilnego) nie złoży wniosku o przydział kwatery lub wycofa ten wniosek i wystąpi o realizację prawa do zakwaterowania w formie przydziału miejsca w internacie lub kwaterze internatowej – będzie przysługiwać mu bezpłatne zakwaterowanie internatowe, niemniej będzie zobowiązany do zwolnienia lokalu mieszkalnego w poprzednim miejscu pełnienia służby. Żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej (żołnierzowi służby kontraktowej) pozostawia się możliwość wyboru pomiędzy zakwaterowaniem w internacie (albo kwaterze internatowej) a wypłatą świadczenia mieszkaniowego, o ile brak jest w danym garnizonie kwater lub lokali mieszkalnych. W przypadku, gdy Agencja nie będzie dysponowała wolnymi lokali mieszkalnymi i przydzieli żołnierzowi kontraktowemu miejsce w internacie lub kwaterze internatowej to jego uprawnienia do tego zakwaterowania, w zakresie odpłatności, będą kształtować się analogicznie jakw sytuacji żołnierza służby stałej. zgodnie z art. 51 ust. 4 cytowanej ustawy miejsce w internacie lub kwaterze internatowej nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu, który w miejscowości, gdzie ubiega się o zakwaterowanie internatowe, zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe korzystając z pomocy finansowej. Natomiast żołnierzowi temu przysługuje bezpłatne zakwaterowanie internatowe, o ile zostanie przeniesiony służbowo do innej miejscowości.

Obecnie około 20 000 żołnierzy dziennie korzysta z bezpłatnego wyżywienia i w najbliższym czasie liczba ta nie zmieni się. Wartość całodziennego wyżywienia, liczona w cenie surowców zużytych do jego przygotowania, zależna jest od zakresu zadań wykonywanych przez żołnierzy i aktualnie wynosi od 13 do 20 zł. Żołnierze korzystają z bezpłatnego wyżywienia w sytuacjach i wielkości określonej dla zołnierzy zawodowych w Rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dn. 11 grudnia 2009 r. w sprawie bezpłatnego wyżywienia żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2009 r., nr 216, poz. 1679) i dla żołnierzy niezawodowych w Rozporzadzeniu Ministra Obrony Narodowej z dn. 26 marca 2003 r.w sprawie wyżywienia żołnierzy odbywających czynną służbe wojskową (Dz. U. 2003 r., nr 62, poz. 565 z póżn. zm.)

Zgodnie z postanowieniami art. 65 ust. 1 i 65a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892, z późn. zm.) żołnierz może skorzystać z urlopu macierzyńskiego i urlopu wychowawczego. W świetle pierwszego z powołanych przepisów żołnierzowi zawodowemu przysługuje urlop macierzyński na zasadach i w wymiarze określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.). Mając na uwadze tę normę przyjąć należy, że żołnierz zawodowy, uzyskuje prawo do urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego oraz urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego. Drugi z przepisów określa, że żołnierz zawodowy ma prawo do urlopu wychowawczego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. Uprawnienia powyższe przysługują zarówno żołnierzom-kobietom, jak i mężczyznom. W świetle powyższego żołnierzom zawodowym nie przysługuje, wprowadzony od 1 stycznia 2010 r. ustawą z dnia 6 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 237, poz. 1654), o kreślony w art. 182 Kodeksu pracy urlop ojcowski. Zgodnie z przyjętą w teorii prawa pracy zasadą, że Kodeks pracy generalnie nie ma zastosowania do żołnierzy zawodowych. Bowiem tryb pełnienia służby prawa i obowiązki żołnierzy zawodowych regulowane są w odrębnej ustawie. Przepisy Kodeksu pracy mogą mieć zastosowanie do żołnierzy zawodowych wyłącznie w sytuacjach wyraźnego odesłania do stosowania określonych przepisów tego aktu przez ustawę normującą pragmatykę pełnienia zawodowej służby wojskowej. Nadmienić należy, że w zakresie uprawnień związanych z urodzeniem się dziecka to ustawa pragmatyczna odsyła jedynie do stosowania przepisów Kodeksu pracy określających zasady i wymiar urlopu macierzyńskiego oraz zasad urlopu wychowawczego.

Orzekane przez komisje lekarskie kategorie zdolności do czynnej służby wojskowej „A”, „B”, „D” i „E”, o których mowa w art. 30a ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczą żołnierzy niezawodowych w kontekście obowiązkowej służby wojskowej. Zgodnie z zapisami art. 5 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych osobę, która zgłosiła chęć pełnienia zawodowej służby wojskowej kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej z urzędu. Każdy obywatel ma prawo ubiegać się o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej, niezależnie od posiadanej kategorii zdrowia, orzeczonej w oparciu o inne przepisy. Również odmowa powołania do zawodowej służby wojskowej - jeśli przyczyną jest kategoria zdrowia – powinna wynikać z przepisów właściwej ustawy, tj. ustawy pragmatycznej żołnierzy zawodowych, a nie innej ustawy. Należy pamiętać, że kategoria zdrowia nie jest właściwością niezmienną. Dlatego badaniu na potrzeby zawodowej służby wojskowej podlegają wszyscy kandydaci, również ci, którzy posiadają (orzeczoną zgodnie z przepisami ustawy o powszechnym obowiązku obrony) kategorię zdrowia „A” czy „D” (i każdą inną kategorię zdrowia).

Ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22, poz. 120) gwarantuje wszystkim obywatelom uregulowanie stosunku do służby wojskowej przez przeniesienie ich do rezerwy bez odbywania czynnej służby wojskowej. Na podstawie art. 18 tej ustawy wszystkie osoby, które nie zostały powołane do odbycia zasadniczej służby wojskowej zostały automatycznie przeniesione do rezerwy. Dotyczy to także osób, które nigdy nie stawały do poboru. Osoby te muszą jednak dopełnić obowiązku zgłoszenia się do kwalifikacji wojskowej celem założenia ewidencji wojskowej. Dopełnienie kwestii przeniesienia do rezerwy (uregulowania stosunku do służby wojskowej) łączy się z obowiązkiem zgłoszenia się do Wojskowej Komendy Uzupełnień w celu uzyskania kwalifikacji wojskowej oraz ustalenia zdolności do czynnej służby wojskowej.

Ochotnicy posiadający uregulowany stosunek do służby wojskowej, a także inne osoby niepodlegające obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego, mogą pełnić na ich wniosek lub za ich zgodą służbę przygotowawczą. Do służby tej może być powołana osoba niekarana za przestępstwo umyślne, posiadająca obywatelstwo polskie, odpowiednią zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia czynnej służby wojskowej, wiek co najmniej osiemnastu lat i wykształcenie co najmniej wyższe w przypadku kształcenia na potrzeby korpusu oficerów, co najmniej średnie w przypadku kształcenia na potrzeby korpusu podoficerów i co najmniej gimnazjalne w przypadku kształcenia na potrzeby korpusu szeregowych. Żołnierzy służby przygotowawczej kształci się w szkołach wojskowych i ośrodkach szkolenia. Służba przygotowawcza kończy się egzaminem. Okres pełnienia służby przygotowawczej wlicza się pracownikowi do okresu zatrudnienia w zakresie wszystkich uprawnień wynikających ze stosunku pracy.

Osoby zainteresowane pracą w wojsku jako psycholog mają dwie możliwości. Psychologiem w wojsku może być osoba na etacie cywilnym lub żołnierz zawodowy. W jednostkach wojskowych istnieją etaty dla pracowników cywilnych – konsultantów dowódców do spraw profilaktyki. Jeżeli dowódca ma taki etat wolny, może zatrudnić psychologa i wtedy osoba zainteresowana zwraca się z wnioskiem o zatrudnienie bezpośrednio do dowódcy. Jeżeli chodzi natomiast o pracę w charakterze psychologa na etacie żołnierza zawodowego, to droga do tego prowadzi przez Studium Oficerskie we Wrocławiu. Jest to roczne studium, które przygotowuje specjalistów, m.in. do korpusu osobowego wychowawczego, któremu podlegają psycholodzy. Jednakże, po jego ukończeniu, nie od razu można pracować w charakterze psychologa. Pierwszym stanowiskiem jest dowódca plutonu. Kolejnym – być może - psycholog lub oficer wychowawczy. Z warunkami rekrutacji można zapoznać się na stronie www.wso.wroc.pl. Informacji o zapotrzebowaniu wojska na specjalistów z wykształceniem psychologicznym należy szukać we właściwej Wojskowej Komendzie Uzupełnień lub bezpośrednio w jednostkach wojskowych.

Osoba zainteresowana odbyciem praktyki studenckiej w MON, powinna skierować do Dyrektora Generalnego MON (poprzez Dyrektora Departamentu Administracyjnego) wniosek o przyjęcie na praktykę studencką. Do wniosku należy dołączyć: •list motywacyjny ze wskazaniem terminu i komórki organizacyjnej, w której student chciałby odbywać praktykę, •CV, • zaświadczenie z dziekanatu potwierdzające status studenta. Dokumenty powinny być przesłane na adres: Ministerstwo Obrony Narodowej Departament Administracyjny 00-911 Warszawa Al. Niepodległości 218 Studenci przyjmowani są w trybie indywidualnym, w miarę zapotrzebowania poszczególnych departamentów MON i zgodnie z posiadanym profilem wykształcenia. Zainteresowana osoba, powinna kontaktować się z pracownikami Wydziału Rekrutacji w Departamencie Administacyjnych (tel.22/ 684 05 15) w celu ustalenia, czy została przyjęta na praktykę. Przesłanie dokumentów nie gwarantuje przyjęcia na praktykę.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami resortowymi, za ochronę obiektu odpowiedzialny jest odpowiednio dowódca, dyrektor, komendant, kierownik itp. Wszystkie obiekty wojskowe, za wyjątkiem obiektów specjalnych, mogą być chronione przez podmioty zewnętrzne - specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne (SUFO). Zasady angażowania SUFO do ochrony obiektów wojskowych określa "Instrukcja o ochronie obiektów wojskowych" (wydawnictwo niejawne, do użytku tylko w resorcie obrony narodowej) oraz Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie ochrony przez specjalistyczne uzbrojone formacje ochronne terenów jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej (Dz. U. nr 60, poz. 647 z późn zm.). Zgodnie z tym rozporządzeniem, osobami właściwymi do wyrażania zgody na angażowanie SUFO, na wniosek dowódcy jednostki organizacyjnej są : 1) Dowódcy Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowódca Garnizonu Warszawa, Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych oraz Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej w stosunku do jednostek im podległych, 2) bezpośredni przełożony jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, 3) Dowódca Garnizonu Warszawa w stosunku do komórek Ministerstwa Obrony narodowej i jednostek organizacyjnych, podległych Ministrowi ON lub przez niego nadzorowanych, chronionych przez jednostki wojskowe podległe Dowódcy Garnizonu Warszawa.

Przepisy art. 132 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. 2010 r., nr 90, poz. 593 z późn. zm.)stanowią, że uprawnienia i obowiązki kandydatów na żołnierzy zawodowych, w zakresie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej są tożsame z przepisami regulującymi te kwestię w stosunku do żołnierzy zawodowych. Ustawa określa ogólna zasadę, w myśl której żołnierz zawodowy (kandydat na żolnierza zawodowego) nie może prowadzić dzialalności gospodarczejlub pracy zarobkowej. Jednak od powyzszej zasady ustawa pragmatyczna przewiduje wyjąte, agodnie z którym dowódca jednostki wojskowej (rektor-komendant uczelni wojskowej, komendant szkoły podoficerskiej, osrodka szkolenia), w której żołnierz (kandydat na żołnierza zawodowego) pełni służbe wojskową (służbę kandydacką) może zezwolić mu na prowadzenie działalności gospodarczej, jeżeli: - nie koliduje to z wykonywaniem zadań służbowych przez żołnierza (kandydata na żołnierza zawodowego) - wpływa na podwyższenie jego kwalifikacji - nie narusza prestiżu żółnierza zawodowego (kandydata na żołnierza zawodowego) - prowadzona dzialalność gospodarcza, lub dzialalnośc podmiotu, u którego będzie świadczona praca, nie dotyczy wyrobów obronnych oraz dostaw, robót budowlanych i przeznaczonych na zamówienia jednostek wojskowych. Wystąpienie żołnierza (kandydata na żołnierza zawodowego) do dowódcy jednostki wojskowej (rektora-komendanta uczelni wojskowej, komendanta szkoły podoficerskiej, ośrodka szkolenia) o wyrażenie zgody na prowadzenie dzialalności gospodarczej jest uzależnione od wczesniejszego spełnienia warunków określonych w art. 56. ust. 3 ustawy pragmatycznej. Należy rownież zanaczyć, że spełnienie tych warunków nie jest równoznaczne z obowiązkiem dowódcy jednostki wojskowej (rektora-komendanta uczelni wojskowej, komendanta szkoły podoficerskiej, ośrodka szkolenia) do udzielenia zgody na prowadzenie dzialalności gospodarczej a przepisy pozostawiają ten fakt do uznania dowodcy jednostki wojskowej (rektora-komendanta uczelni wojskowej, komendanta szkoły podoficerskiej, ośrodka szkolenia)

Żołnierze służby przygotowawczej zgodnie z art. 59 pkt. 4 Ustawy z dnia21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (z późn. zm.) są żołnierzami służby czynnej. Zgodnie z art. 2 pkt. 6 Ustawy o uprawnieniach do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego z dnia 9 października 2002 r. do ulgi 78% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych oraz autobusowego w komunikacji zwykłej i przyspieszonej, na podstawie biletów jednorazowych, są uprawnieni żołnierze odbywający niezawodową służbę wojskową, z wyjątkiem służby okresowej i nadterminowej, oraz osoby spełniające obowiązek tej służby w formach równorzędnych. W myśl § 6 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 marca 2008 r. w sprawie rodzajów dokumentów poświadczających uprawnienia do korzystania z ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego - dokumentem poświadczającym uprawnienia do korzystania z ulgi 78% przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego kolejowego w pociągach osobowych, pospiesznych i ekspresowych oraz autobusowego w komunikacji zwykłej i przyspieszonej, na podstawie biletów jednorazowych, dla żołnierzy odbywających niezawodową służbę wojskową, za wyjątkiem służby okresowej i nadterminowej oraz dla osób spełniających obowiązek tej służby w formach równorzędnych jest wojskowy dokument osobisty (książeczka wojskowa), z aktualnym wpisem odbywaniu niezawodowej służby wojskowej.Wymienione uregulowania jednoznacznie określają uprawnienia do ulg na przejazdy publicznymi środkami komunikacji zbiorowej dla żołnierzy służby przygotowawczej

Siedziby i terytorialny zasięg działania wojskowych komend uzupełnień określa Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2010 r. w sprawie wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień (Dz. U. 2010 r., nr 41, poz. 242) Rozporządzenie zamieszczone jest na stronie Biuletynu Informacji Publicznej MON http://www.bip.mon.gov.pl/pliki/file/ROZPORZADZENIA/2010/Dz_U_2010_41_242.pdf

Osoby podlegające czynnej służbie wojskowej są zobowiązane do spełnienienia wojskowego obowiązku meldunkowego, polegającego na zgłaszaniu wójtom lub burmistrzom (prezydentom miast) albo właściwym organom wojskowym zmian miejsca pobytu (zamieszkania), imienia, nazwiska, wykształcenia i zawodu a także faktu wyjazdu za granicę na okres dłuższy niż trzy miesiące oraz powrotu z tego wyjazdu. Wojskowemu obowiązkowi meldunkowemu podlegają: 1) mężczyźni, którzy w danym roku kalendarzowym kończą dziewiętnaście lat życia, do końca roku kalendarzowego, w którym kończą pięćdziesiąt lat życia, a posiadający stopień wojskowy oficera lub podoficera - sześćdziesiąt lat życia; 2) kobiety, które podlegają obowiązkowi stawienia się do kwalifikacji wojskowej, poczynając od dnia 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym kończą dziewiętnaście lat życia, do końca roku kalendarzowego, w którym kończą pięćdziesiąt lat życia, a posiadające stopień wojskowy oficera lub podoficera - sześćdziesiąt lat życia. 3) osoby, które w trybie ochotniczym zgłosiły się do kwalifikacji wojskowej, począwszy od dnia stawienia się do tej kwalifikacji do końca roku kalendarzowego, w którym kończą pięćdziesiąt lat życia, a posiadające stopień wojskowy oficera lub podoficera - sześćdziesiąt lat życia. Wojskowemu obowiązkowi meldunkowemu nie podlegają osoby wymienione w art. 58 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Wojskowy obowiązek meldunkowy obejmuje: 1) zameldowanie się w miejscu pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące; 2) zgłoszenie przedłużenia pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące; 3) zgłoszenie wyjazdu za granicę na okres dłuższy niż trzy miesiące i powrotu z tego wyjazdu; 4) wymeldowanie się z miejsca pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące; 5) zgłoszenie zmiany imienia lub nazwiska; 6) zgłoszenie podwyższenia lub zdobycia dodatkowego wykształcenia; 7) zgłoszenie uzyskania nowych kwalifikacji zawodowych lub zawodu oraz utraty prawa do wykonywania zawodu. Tryb i zakres spełniania wojskowego obowiązku meldunkowego szczegółowo reguluje Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie wojskowego obowiązku meldunkowego, obowiązku powiadamiania wojskowego komendanta uzupełnień oraz uzyskiwania zezwolenia na wyjazd i pobyt za granicą (Dz. U. 2004, nr 140, poz. 1480 z póżn. zm.)

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 lutego 2011 r. w sprawie przeprowadzenia kwalifikacji wojskowej w 2011 r. (Dz.U. 2011 r., Nr 40, poz. 209) kwalifikacja wojskowa zostanie przeprowadzona w okresie od 4 kwietnia do 30 czerwca 2011 r.

Zgodnie z ustawą z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, w czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej "D" lub "E".

Osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej, która z ważnych przyczyn nie może stawić się do kwalifikacji wojskowej w wyznaczonym terminie i miejscu, obowiązana jest zawiadomić o tym wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), właściwego ze względu na miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad 3 miesiące. Należy to uczynić najpóźniej w dniu, na który wyznaczono stawienie się do kwalifikacji wojskowej, dołączając jednocześnie dokumenty potwierdzające przyczyny niestawienia się. Po ustaniu przyczyn niestawiennictwa osoba podlegająca kwalifikacji wojskowej powinna niezwłocznie zgłosić się do właściwego wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), który wyznacza jej termin i miejsce kwalifikacji.

Intencją Ministra Obrony Narodowej jest przyznanie żołnierzowi rezerwy, posiadającemu nadany przydział kryzysowy, po każdych 12 miesiącach kalendarzowych trwania kontraktu, specjalnej nagrody w wysokości 2 tys. zł. Warunkiem przyznania nagrody jest odbycie przez żołnierza rezerwy ustalonych w tym okresie przez dowódcę jednostki wojskowej ćwiczeń wojskowych oraz uzyskanie z tych ćwiczeń pozytywnych ocen służbowych. Tak przewiduje projekt zmiany Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 28 stycznia 2011 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania nagród i zapomóg żołnierzom niezawodowym (Dz.U. 2011 r., Nr 28, poz. 145).

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 października 2005 r. w sprawie zakazu używania munduru wojskowego lub jego części (Dz.U.2005 r., Nr 216, poz. 1827 z późn. zm.) obowiązuje zakaz używania munduru wojskowego oraz jego części przez osoby nieuprawnione, chociażby przedmioty te zostały pozbawione oznak wojskowych. Zakaz ten nie dotyczy używania munduru lub jego części, pozbawionych oznak wojskowych, przez młodzież, instruktorów i specjalistów zrzeszonych w stowarzyszeniach lub organizacjach społecznych, które zawarły porozumienia o współpracy z Ministrem Obrony Narodowej, a ich statuty przewidują prowadzenie działalności na rzecz obronności państwa, oraz młodzież szkolną i akademicką realizującą przedsięwzięcia w ramach przysposobienia obronnego, obozów specjalistycznych i podczas uroczystości o charakterze patriotycznym.

Zgodnie z art. 34a ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy niezawodowych (Dz. U. 2002 r., nr 76, poz. 693 z późn. zm.) żołnierzowi zwolnionemu ze służby przygotowawczej przysługuje odprawa w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej. W odniesieniu do określenia wielkości wypłacanej odprawy ma zastosowanie art. 32 przytoczonej ustawy, który określa wypłatę odprawy w związku ze zwolnieniem z czynnej służby wojskowej w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę ogłaszanego corocznie na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U.2002 r., nr 200, poz. 1679 z późn. zm.), z zastrzeżeniem ust. 3 do 6, w którym określono wypłatę odprawy lub jej brak w przypadku zwolnienia żołnierza przed upływem ustalonego okresu jej trwania, uzależniając jednocześnie wysokość odprawy od długości jej pełnienia.

Profesjonalizacja oznacza oparcie zasadniczego uzupełniania Sił Zbrojnych w czasie pokoju o dobrowolne (ochotnicze) rodzaje czynnej służby wojskowej takie jak: zawodowa służba wojskowa, kontraktowa służba wojskowa, służba kandydacka, a także okresowa służba wojskowa pełniona w ramach Narodowych Sił Rezerwowych. Jednocześnie pozostawia się prawną możliwość odbywania w trybie ochotniczym zajęć wojskowych przez studentów uczelni morskich, a także prowadzenia ćwiczeń wojskowych związanych z gromadzeniem zasobów osobowych na potrzeby przydziałów mobilizacyjnych.

Ustawa z dnia 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 22, poz. 120) gwarantuje wszystkim obywatelom uregulowanie stosunku do służby wojskowej przez przeniesienie ich do rezerwy bez odbywania czynnej służby wojskowej. Na podstawie art. 18 tej ustawy wszystkie osoby, które nie zostały powołane do odbycia zasadniczej służby wojskowej do dnia 4 grudnia 2008 r. (tzn. nie odebrały kart powołania) zostaną automatycznie przeniesione do rezerwy. To samo stanie się z osobami, które nigdy nie stawały do poboru, jednak osoby te będą musiały wcześniej dopełnić obowiązku zgłoszenia się do kwalifikacji wojskowej celem założenia ewidencji wojskowej.

Prawdopodobnie pojęcie „pobór” jest mylone z określeniem „wcielenie” czy „powołanie” do zasadniczej służby wojskowej. W warunkach armii profesjonalnej został zawieszony obowiązek odbywania zasadniczej służby wojskowej. Natomiast pobór zastąpiony został pojęciem „kwalifikacji wojskowej”. Celem kwalifikacji wojskowej jest określenie fizycznej i psychicznej zdolności do czynnej służby wojskowej mężczyzn i kobiet podlegających temu obowiązkowi oraz zgłaszających się w trybie ochotniczym osób, które ukończyły 18. rok życia. Osoby, w stosunku do których orzeczona zostanie kategoria zdolności do czynnej służby wojskowej, zostaną z urzędu - po uprawomocnieniu się orzeczenia powiatowej komisji lekarskiej - przeniesione do rezerwy. W toku trwania kwalifikacji nastąpi także założenie ewidencji wojskowej i wydanie wojskowych dokumentów osobistych (książeczek wojskowych).

W warunkach profesjonalnych Sił Zbrojnych weryfikacja obywateli pod kątem zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej musi być realizowana, co odbywa się w ramach „kwalifikacji wojskowej” (wcześniej w ramach poboru). Wyjaśnić należy, że funkcjonujące w czasie poboru powiatowe komisje lekarskie nie przyznają kategorii, a jedynie na podstawie przeprowadzanych badań lekarskich i ocenie przedłożonej przez poborowych dokumentacji medycznej, określają zdolność fizyczną i psychiczną tych poborowych do czynnej służby wojskowej, kwalifikując ich do jednej z czterech kategorii zdolności: 1) kategoria A – zdolny do czynnej służby wojskowej; 2) kategoria B – czasowo niezdolny do czynnej służby wojskowej, co oznacza przemijające upośledzenie ogólnego stanu zdrowia albo ostre lub przewlekłe stany chorobowe, które w okresie do dwudziestu czterech miesięcy od dnia badania rokują odzyskanie zdolności do służby wojskowej w czasie pokoju; 3) kategoria D – niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju; 4) kategoria E – trwale i całkowicie niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Profesjonalizacja (uzawodowienie) Sił Zbrojnych nie oznacza, że obowiązkowa służba wojskowa zostanie zniesiona – zostanie jedynie zawieszona. W przypadku określonych zagrożeń i potrzeb Sił Zbrojnych, Prezydent RP – działając na wniosek Rady Ministrów – będzie miał prawną możliwość ponownego wprowadzenia obowiązku zasadniczej służby wojskowej. Zatem obowiązek powszechnej obrony w dalszym ciągu będzie miał charakter powszechny, a projektowane przepisy jedynie ograniczają jego zakres. Jednakże, każdy obywatel polski, zdolny do pełnienia służby wojskowej, w myśl art. 85 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązany jest do obrony ojczyzny, co oznacza, że projektowana zmiana charakteru Sił Zbrojnych nie zdejmuje konstytucyjnych zobowiązań obywatela wobec państwa. Patrząc szerzej (a nie tylko z punktu widzenia interesu osób zobowiązanych do pełnienia służby obowiązkowej) na sprawy bezpieczeństwa państwa, system obronny kraju opiera się między innymi o potencjał ludzki. Potencjał ten stanowi źródło zasobów osobowych, który chcąc efektywnie wykorzystać, należy uprzednio zweryfikować przede wszystkim pod kątem ich predyspozycji i możliwości. Książeczka wojskowa nie odejdzie więc w zapomnienie i w czasie kwalifikacji, będzie wręczana wszystkich osobom biorącym udział w kwalifikacji, jako wojskowy dokument osobisty. Po dokonaniu kwalifikacji wojskowej osoby do niej przystępujące zostaną przeniesione do rezerwy bez konieczności odbycia obowiązkowej służby wojskowej.

Kwestie dotyczące używania munduru wojskowego reguluje rozporządzenie w sprawie zakazu używania munduru wojskowego lub jego części. Rozporządzenie prezentuje katalog osób uprawnionych do noszenia munduru wojskowego m. in. młodzież, instruktorów i specjalistów zrzeszonych w stowarzyszeniach lub organizacjach społecznych, które zawarły porozumienie o współpracy z Ministerstwem Obrony Narodowej, a ich statuty przewidują prowadzenie działalności na rzecz obronności państwa, a także młodzież szkolną i akademicką realizującą przedsięwzięcia w ramach przysposobienia obronnego, obozów specjalistycznych i podczas uroczystości o charakterze patriotycznym.

Jeśli są Państwo zameldowani i mieszkają Państwo w Polsce obowiązują Państwa w zakresie powszechnego obowiązku obrony takie same przepisy jak i osoby, które posiadają wyłącznie polskie obywatelstwo. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.). Niezależnie od posiadania podwójnego obywatelstwa od 2009 r. służba wojskowa ma charakter wyłącznie ochotniczy i nie kieruje się już obywateli do odbycia przymusowej służby wojskowej.

Powyższą kwestię reguluje ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), który stanowi:Art. 95. Żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługują następujące należności pieniężne: 2) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym za dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, nie więcej jednak jak za trzy lata.

Do zawodowej służby wojskowej w JW 2305 ubiegać się mogą: - oficerowie, którzy ukończyli wyższą szkołę wojskową i uzyskali tytuł magistra (równorzędnego) lub szkolenie wojskowe w przypadku posiadania tytułu magistra (równorzędnego) oraz oficerowie rezerwy posiadający tytuł magistra (równorzędny), - podoficerowie zawodowi oraz podoficerowie rezerwy od stopnia plutonowy (bosmanmat) posiadający świadectwo dojrzałości. List motywacyjny i CV należy kierować na adres: Jednostka Wojskowa Nr 2305, 04-520 Warszawa 106 skr.13. Zakwalifikowany kandydat zostanie powiadomiony o terminie i miejscu przeprowadzenia wstępnej selekcji która obejmuje sprawdzian fizyczny i test psychologiczny. Sprawdzian fizyczny obejmuje: a) ogólny test sprawnościowy: - wejście na linę o dł. 5 m dowolną techniką; - bieg na 100 m; - podciąganie na drążku; - skrętoskłony w czasie 2 minut; - ugięcia ramion na poręczach; b) bieg na 3000 m w stroju sportowym; c) sprawdzian z walki wręcz; d) test pływacki: - pływanie na dystansie 50 m; - pływanie pod wodą; - skok do wody z wieży o wysokości 5 m. Testy psychologiczne ukierunkowane są na badanie intelektu, temperamentu i osobowości ze szczególnym uwzględnieniem odporności na stres. Jeżeli kandydat zaliczy selekcje wstępną zostaje dopuszczony do selekcji szczegółowej, która obejmuje: a) sprawdzian wysokościowy mający na celu wyeliminowanie kandydatów niezdolnych do pracy na dużych wysokościach; b) wielodniowy sprawdzian w trudnych warunkach terenowych bez względu na warunki atmosferyczne zawierający elementy terenoznawstwa, survivalu i marszów kondycyjno- wytrzymałościowych. Kandydat stawia się do selekcji z własnym wyposażeniem. W selekcji można brać udział nieograniczoną ilość razy. Po pozytywnym zaliczeniu selekcji przeprowadza się z kandydatem rozmowę kadrowo-kwalifikacyjną decydującą o przyjęciu do służby w Jednostce. Jednostka zastrzega sobie prawo do modyfikowania zasad naboru oraz przebiegu selekcji w zależności od potrzeb. Rezygnacja z kandydata do służby w Jednostce może nastąpić bez podania przyczyn.

Szczegółowe informacje dotyczące zawodowej służby wojskowej znajdują się na stronie internetowej www.profesjonalizacja.wp.mil.pl  

O przyjęcie na roczne Studium Oficerskie (np. Studium Oficerskie Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Lądowych we Wrocławiu) może ubiegać się kandydat(ka) który(a): a) posiada wyłącznie obywatelstwo polskie, b) posiada odpowiednią zdolność psychiczną i fizyczną do zawodowej służby wojskowej, c) legitymuje się tytułem zawodowym magistra (równorzędnym), d) zda egzamin wstępny z wychowania fizycznego i języka angielskiego (na poziomie zaawansowanym), e) pomyślnie odbędzie rozmowę kwalifikacyjną. Kandydaci powinni złożyć bezpośrednio do komendanta-rektora Szkoły następujące dokumenty: a) wniosek o przyjęcie na studia, w którym składają deklaracje nauki w określonej specjalności wojskowej, b) dyplom z tytułem zawodowym magistra (równorzędnym), c) życiorys (CV), d) skrócony odpis aktu urodzenia, e) zaświadczenie o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego, f) dwa zdjęcia legitymacyjne, g) inne dokumenty (poświadczenia), np. prawo jazdy, tytuł skoczka spadochronowego, świadectwa znajomości innych języków, świadectwa instruktorskie, sportowe klasy mistrzowskie itp.; są one rozpatrywane w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej i mogą mieć wpływ na przyjęcie do WSO WLąd. Proces kwalifikacyjny na roczne Studium Oficerskie obejmuje: - przeprowadzenie egzaminu z języka angielskiego (poziom zaawansowany), - przeprowadzeniu testu ze sprawności fizycznej kandydata, - badanie motywacji - test psychotechniczny, - rozmowę kwalifikacyjną. Forma i zakres merytoryczny rozmowy kwalifikacyjnej umożliwi komisji kwalifikacyjnej uzyskanie poglądu w zakresie prezentowanych przez kandydatów predyspozycji do studiów w uczelni wojskowej oraz ich motywacji do zawodu oficera. Ocenie podlegają: - zgodność kierunku studiów z wybraną specjalnością wojskową, - komunikatywność (logiczność, racjonalna argumentacja, poprawność językowa), - kwalifikacje wojskowe,- umiejętność panowania nad emocjami, - ogólna prezencja, - inne, udokumentowane kwalifikacje (np. prawo jazdy, tytuł skoczka spadochronowego, świadectwa znajomości innych języków, świadectwa instruktorskie, sportowe klasy mistrzowskie itp.). Kształcenie kandydatów na oficerów rekrutujących się spośród absolwentów szkół wyższych realizowane jest w ramach rocznego Studium Oficerskiego. Absolwenci tego kursu przewidywani są do objęcia pierwszego stanowiska służbowego w wojsku - dowódcy plutonu. Ponadto, dla kandydatów przewidzianych do służby na stanowiskach szczególnych (min. w obsłudze prawnej, finansach, żandarmerii, kapelanów, lekarzy) proces kształcenia będzie realizowany w ciągu 3,5 miesiąca. Kształcenie w Studium Oficerskim rozpoczyna się w sierpniu i realizowane jest w trzech etapach: Etap I - podstawowe szkolenie wojskowe - ok. 5 tygodni - w formie intensywnych zajęć praktycznych - zakończony sprawdzianem wiedzy i umiejętności praktycznych oraz przysięgą wojskową, Etap II - przygotowanie do funkcji dowódcy drużyny - kształcenie o charakterze teoretycznym realizowane w Uczelni oraz kształcenie i szkolenie w centrach (ośrodku) rodzajów wojsk - trwający ok. 14 tygodni - zakończony testem weryfikacyjnym w centrum (ośrodku) szkolenia; Etap III - przygotowanie do funkcji dowódcy plutonu - (27 tygodni) podobnie jak w etapie II, realizowany w Uczelni i centrach (ośrodku). W lipcu podchorążowie zostaną skierowani na praktykę na stanowisku dowódcy plutonu do jednostki wojskowej (ok. 1 miesiąc). Proces dydaktyczny w Studium Oficerskim ma charakter intensywnych zajęć teoretycznych i praktycznych wymagających od słuchaczy dużego wysiłku intelektualnego, dużej sprawności fizycznej i odporności na stres. Zajęcia w uczelni realizowane są przez 5 dni w tygodniu po 6-10 godzin programowych oraz 2 godzin treningów. Uczelnia dysponuje nowoczesną bazą dydaktyczną, w tym także sportową umożliwiającą zdobywanie wiedzy i jej pogłębianie w ramach samokształcenia a także kontynuowanie i rozwijanie swoich zainteresowań oraz umiejętności sportowych czy kulturalnych. Egzamin "na oficera" składający się z dwóch części, praktycznej realizowanej na zakończenie szkolenia w centrum (ośrodku) i teoretycznej realizowanej na zakończenie kształcenia w Studium Oficerskim. Po zdaniu egzaminu na oficera słuchacze studium zostaną promowani w dniu Święta Wojsk Lądowych - 12 września, na pierwszy stopień oficerski podporucznika i skierowani na pierwsze stanowiska służbowe - dowódcy plutonu w jednostkach wojskowych. Szerzej zasady rekrutacji do akademii wojskowych, szkół oficerskich i podoficerskich znajdują się na stronie http://www.profesjonalizacja.wp.mil.pl/pl/52.html.