Aktualności
Defilada Wojskowa
2008-08-15
15.08. W piątek, w dniu Święta Wojska Polskiego w Warszawie odbyła się defilada wojskowa.
W defiladzie uczestniczyło ponad 1200 polskich żołnierzy oraz pododdziały żołnierzy zaproszonych z Francji, Niemiec, Ukrainy, Słowacji i Litwy. Ze względu na złe warunki atmosferyczne nad Warszawą nie pojawiły się statki powietrzne.
Uroczystość rozpoczęła się od odegrania „Hymnu RP” oraz podniesienia na maszt flagi państwowej oraz proporca Prezydenta RP. Oficjalne rozpoczęcie defilady nastąpiło bezpośrednio po złożeniu meldunku Prezydentowi RP, Zwierzchnikowi Sił Zbrojnych przez dowódcę Garnizonu Warszawa gen. bryg. Kazimierza Gilarskiego.
Podczas defilady zaprezentowały się następujące jednostki:
Wojskowa asysta honorowa :
• Orkiestra Reprezentacyjna Wojska Polskiego,
• Orkiestra Garnizonu Siedlce ,
• Kompania Reprezentacyjna Wojska Polskiego (w umundurowaniu RSZ)
Pododdziały reprezentujące:
• Wojska Lądowe,
• Siły Powietrzne,
• Marynarkę Wojenną,
• Wojska Specjalne,
• Dowództwo Garnizonu Warszawa,
• Pomorski Okręg Wojskowy,
• Śląski Okręg Wojskowy,
• Żandarmerię Wojskową,
• 21 Brygadę Strzelców Podhalańskich,
• 6 Brygadę Desantowo – Szturmową,
• 11 Lubuską Dywizje Kawalerii Pancernej,
• 25 Brygadę Kawalerii Powietrznej,
• 7 Brygadę Obrony Wybrzeża,
• Wojskową Akademie Techniczną,
• Akademie Marynarki Wojennej.
• Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Lądowych,
• Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych,
• Szkołę Podoficerską Wojsk Lądowych,
• Pododdziały armii zagranicznych zaproszonych do udziału w uroczystości,
• Szwadron Kawalerii WP,
Ponadto:
• Pododdziały rekonstrukcyjne piesze i konne,
• Sztandary kombatanckie niesione przez żołnierzy.
Podczas defilady zaprezentowany został następujący sprzęt:
• Leopard – 12 szt.
• PT 91 „Twardy” – 12 szt.
• BWP – 1 – 12 szt.
• Bergerpanzer - 1 szt.
• Quad Honda – 9 szt.
• Samochody ciężarowo – terenowe 2 szt. („Grom”)
• BRDM ŻBIK – 7 szt.
• BRDM z PPK „KONKURS”– 6 szt.
• ZUR 23 – 2 KG – 2 szt.
• Wóz bojowy „Skorpion” – 10 szt.
• Bezpilotowy środek Rozpoznawczy na wozie bojowym „Skorpion” – 2 szt.
• Samochód terenowy HMMWV – 10 szt.
• Moździerz M- 98 z HMMWV – 2 szt.
• KTO Rosomak – 15 szt.
• KTO Rosomak z PPK „Spike” – 2 szt.
• Przeciwlotniczy zestaw rakietowy „OSA” – 10 szt.
• Wyrzutnia rakiet WR – 40 Langusta – 4 szt.
• Armato – haubica 152 mm samobieżna „DANA” – 10 szt.
• Terenowy Interwencyjny Wóz Dowodzenia „ŁOŚ” – 6 szt.
• Samochód Interwencyjny „DZIK” – 6 szt.
• Samochód Terenowy Land Rover – 7 szt.
• Żuraw przenośny dużego udźwigu typu „HIAB” – 2 szt.
• Zestaw do transportu czołgów i ciężkiego sprzętu gąsienicowego – 2 szt
Dowódca uroczystości – płk Roman JANUSZEWSKI
Dowódca kompanii – kpt. Przemysław SKROŃSKI
Dowódca pocztu sztandarowego – por. Rafał DZIURA
Asysta pocztu sztandarowego – por. Jacek WIŚNIEWSKI
Sztandarowy – st. kpr. Andrzej PERKOWSKI
Dowódca pocztu flagowego – kpt. Robert POWROŹNIK
Asysta pocztu sztandarowego – kpt. Marek MALECKI
Flagowy – chor. Jarosław WOJCIECHOWSKI
Dowódca orkiestry – kpt. Marcin ŚLĄZAK
Tamburmajor – st. chor. szt. Mirosław CHILMANOWICZ
Dowódca pododdziału honorowego (dowódca Warty DGW) – ppor. Artur SAK
Dowódca pocztu sztandarowego – ppor. Tomasz KOROLCZUK
Asysta pocztu sztandarowego – ppor. Zbigniew DUŚ
Sztandarowy – plut. Mirosław MEKA
Charakterystyka sprzętu biorącego udział w defiladzie
SKORPION 3 – opancerzona wersja Honkera, która jest wykorzystywana w polskich kontyngentach wojskowych do zabezpieczenia zadań patrolowych i konwojowych.
HMMWV (High Mobility Multipurpose Wheeled Vehicle) – samochód terenowy opracowanym dla armii Stanów Zjednoczonych. Napędzany na 4 koła, posiada dużą zdolność do pokonywania przeszkód terenowych. W wersji wojskowej przewozi czterech żołnierzy i niewielki ładunek. W pełni obciążony może pokonać wzniesienie drogi o nachyleniu do 60% (31o) oraz poruszać się poprzecznie po zboczu o nachyleniu do 40% (22o). Pojazd może brodzić do głębokości 76 cm bez zastosowania zestawu do brodzenia, a przy zastosowaniu tego zestawu może pokonywać przeszkody wodne o głębokości 152 cm. Posiada dwuobwodowy, wspomagany hydraulicznie, zasadniczy układ hamulcowy oraz czterobiegową automatyczną skrzynię biegów, która ułatwia operowanie pojazdem w trudnym terenie. Biegi natomiast charakteryzują się długimi przełożeniami, np. na pierwszym biegu można jechać nawet z prędkością do około 50 km/h (przy włączonym przełożeniu skrzynki rozdzielczej na H). Masa pojazdu – 3,5 t, poj. silnika – 6,5 l, moc – 166 KM. Przyjęty na uzbrojenie 18 batalionu desantowo – szturmowego z Bielska – Białej. Wykorzystywany przez polskich żołnierzy w Iraku i Afganistanie.
PRZECIWLOTNICZY ZESTAW RAKIETOWY 9K33M2 „OSA-AK” – (oznaczenie natowskie: S.A.-8 GECKO) został wprowadzony do uzbrojenia Wojska Polskiego w 1980 r. Jest przeznaczony do zwalczania celów powietrznych lecących z prędkością do 1100 km/h na wysokości od 25 do 5000 m i odległości od 1500 do10 000 m oraz lecących z prędkością od 1100 do 1800 km/h na wysokości od 100 do 5000 m i odległości od 1500 do 10 000 m. Zestaw składa się z rakietowego wozu bojowego 9A33BM2, rakiety kierowanej 9M33M2, samochodu obsługiwania technicznego 9W210BM3, stacji kontrolno-pomiarowej 9W242-1, wieży kontrolnej 9W914 i osprzętu dodatkowego. Wyposażenie rakietowego wozu bojowego zapewnia wykrywanie, przechwytywanie i automatyczne śledzenie celów, odpalenie rakiety oraz przechwycenie i naprowadzanie jej na cel. W wozie zamontowano 6 rakiet (umieszczonych w kontenerach). Masa całkowita rakietowego wozu bojowego wynosi 18,8 t, maksymalna prędkość jazdy wozu z możliwością pracy bojowej – 60 km/h, prędkość pływania z aparaturą wyłączoną – 10 km/h, zasięg jazdy – 500 km, masa startowa rakiety w kontenerze – 161,3 kg, długość rakiety – 3158 mm, średnia prędkość rakiety – 540 m/s. Na wyposażeniu m. in. 4 Pułku Przeciwlotniczego z Czerwieńska. Zestawy są sukcesywnie modernizowane w Wojskowych Zakładach Uzbrojenia nr 2 w Grudziądzu.
ARMATOHAUBICA SAMOBIEŻNA KALIBRU 152 MM WZ. 1977 „DANA”
– znajduje się w uzbrojeniu Wojska Polskiego od 1983 r. Jest przeznaczona do niszczenia środków i punktów ogniowych, stanowisk dowodzenia, umocnień polowych itp. nie tylko ogniem pośrednim, ale również bezpośrednim. Do strzelania stosuje się naboje rozdzielnego ładowania m.in. z pociskami odłamkowo-burzącymi, przeciwpancernymi kumulacyjnymi i przeciwbetonowymi. Armatohaubica jest działem typu półzakrytego. Jej opancerzona dwuczęściowa wieża spoczywa obrotowo na adaptowanym podwoziu kołowym samochodu Tatra 815 (8x8). „Dana” jest wyposażona m.in. w: zmechanizowany układ zasilania amunicją odłamkowo-burzącą (amunicję przeciwpancerną ładuje się ręcznie), radiostację, telefon wewnętrzny i urządzenie filtrowentylacyjne. Uzbrojeniem dodatkowym jest przeciwlotniczy karabin maszynowy DSzKM wz. 38/46 kalibru 12,7 mm, zamocowany na wieży. Masa działa z 60 nabojami wynosi 29,25 t, maksymalna prędkość jazdy – 80 km/h, maksymalny zasięg – 600 km, typ silnika – Tatra T2-930-34 (wysokoprężny, chłodzony powietrzem), moc silnika 253,7 kW, długość lufy 5580 mm, kąt ostrzału w płaszczyźnie pionowej – od –4o do +70o, poziomej – ± 220o, donośność pocisku odłamkowo-burzącego – 18 700 m, dalekonośnego – 20 000 m, zapas przewożonej amunicji artyleryjskiej – 60 naboi, szybkostrzelność – 4 strz./min, obsługa – 5 żołnierzy.
BOJOWY WÓZ PIECHOTY BWP-1 – w 1973 r. został wprowadzony do uzbrojenia Wojska Polskiego. Obecnie stanowi wyposażenie jednostek zmechanizowanych Wojsk Lądowych. BWP-1 znajduje się w uzbrojeniu kilkunastu krajów całego świata. Przeznaczenie: transport pododdziałów piechoty (zmechanizowanych) na polu walki w składzie ugrupowań pancernych oraz wsparcie ich działań za pomocą broni pokładowej. Uzbrojenie: armata gładkolufowa 2A28 kalibru 73 mm, karabin maszynowy PKT kalibru 7,62 mm, wyrzutnia przeciwpancernych pocisków kierowanych 9M14M. Zasilanie: armata – automatem ładowania, karabin maszynowy – taśmowe, z magazynu o pojemności 2000 naboi, wyrzutnia ppk – ręczne. Układ przeniesienia mocy: sprzęgło suche wielotarczowe, mechaniczna skrzynia biegów (5 biegów do przodu, 1 wsteczny), dwustopniowe planetarne mechanizmy skrętu, jednostopniowe planetarne przekładnie boczne. Wyposażenie specjalne: urządzenie ogrzewczo-wentylacyjne, urządzenie filtrowentylacyjne, radiostacja R-123, telefon wewnętrzny R-124, termiczna aparatura dymotwórcza.
Dane taktyczno-techniczne: wymiary: 6460x2940x1881 mm, masa bojowa: 12 600 kg, kąt ostrzału w płaszczyźnie pionowej: od –50 do +300, kąt ostrzału w płaszczyźnie poziomej: 3600, prędkość początkowa (maksymalna) pocisku kumulacyjnego: 400 m/s (665 m/s), prędkość początkowa pocisku odłamkowego: 290 m/s, maksymalna donośność strzału pociskiem odłamkowym: 4500 m, odległość strzału bezwzględnego pociskiem kumulacyjnym: 765 m, szybkostrzelność praktyczna: 8–10 strz./min, obsługa: 3 + 8 żołnierzy, moc silnika: 221 kW (300 KM), pojemność zbiorników paliwa: 460 dm3, prędkość maksymalna: 65 km/h, pływania – 8 km/h, zasięg jazdy: 600 km.
CZOŁG PT-91 – został opracowany na bazie czołgu T-72M1 w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Urządzeń Mechanicznych w Gliwicach przy współpracy wielu polskich placówek naukowo-badawczych oraz Zakładów Mechanicznych „Bumar-Łabędy”. Został wprowadzony do uzbrojenia Wojska Polskiego w 1995 r. W czołgu PT-91 zastosowano m.in.: silnik S-1000 (o mocy 735 kW przy 2000 obr./min), system kierowania ogniem „Drawa”, pancerz reaktywny „Erawa” (rozpraszający strumień pocisków kumulacyjnych oraz zmniejszający głębokość penetracji rdzenia pocisków podkalibrowych), pokrycie kadłuba i wieży absorberem mikrofalowym (zmniejszającym prawdopodobieństwo wykrycia czołgu za pomocą stacji radiolokacyjnych) oraz system ostrzegania przed opromieniowaniem laserowym i szybkiego stawiania zasłony dymnej. Ponadto wzmocniono dno kadłuba, przekonstruowano właz ewakuacyjny i zastosowano nowy układ przeciwpożarowy. Czołg jest wyposażony m.in. w telefon wewnętrzny R-124, radiostację R-173 i odbiornik R-173P oraz zestaw do jazdy podwodnej. Masa bojowa czołgu wynosi – 43,5 t, długość z lufą skierowaną do przodu – 9,53 m, długość kadłuba – 6,67 m, szerokość bez osłon – 3,7 m, wysokość do stropu wieży – 2,19 m, prześwit – 0,47 m, maksymalna prędkość jazdy – 60 km/h, zasięg – 400 km, zdolność pokonywania przeszkód: wysokość ściany pionowej – 0,8 m, głębokość brodu (bez przygotowania) – 1,2 m, szerokość rowu – 2,8 m, przechył boczny – 40%.
CZOŁG LEOPARD 2A4 – został opracowany przez firmy Krauss-Maffei i MaK w końcu lat 70. Czołg jest zbudowany w układzie klasycznym: przedział kierowania umieszczony jest z przodu (kierowca po prawej stronie), bojowy w środkowej części, a napędowy z tyłu kadłuba. Uzbrojeniem podstawowym czołgu jest gładkolufowa armata kalibru 120 mm Rh-M-120 firmy Rheinmetall, z zapasem 42 pocisków, wyposażona w osłonę termoizolacyjną i przedmuchiwacz. Armata jest stabilizowana w dwóch płaszczyznach za pomocą układów elektrohydraulicznych i ładowana ręcznie. Uzbrojenie dodatkowe stanowią dwa karabiny maszynowe (MG-3A1 i MG3) kalibru 7,62 mm. Jeden jest sprzężony z armatą, drugi (przeciwlotniczy) – zamontowany na wieży. Poza tym czołg jest wyposażony w 16 wyrzutni granatów dymnych. Do strzelania z armaty stosowana jest standartowa amunicja NATO oraz amunicja specjalna. Wysokoprężny silnik MB 873 Ka 501 o pojemności 47,6 dcm3 osiąga moc 1100 kW przy 2600 obr./min. Jest to jednostka dwunastocylindrowa w układzie V, wielopaliwowa, czterosuwowa, chłodzona cieczą. Silnik z układem napędowym tworzy tzw. „powerpack”, czyli zintegrowaną jednostkę napędową, której demontaż z czołgu trwa kilkanaście minut. Zawieszenie czołgu składa się z 14 kół nośnych zawieszonych na wahaczach i wałkach skrętnych oraz z 10 amortyzatorów tarciowych wraz z hydraulicznymi ogranicznikami przemieszczeń kół nośnych. Kadłub i wieżę wykonano ze spawanych płyt pancernych o zróżnicowanej grubości. Wielowarstwowy pancerz czołowy zawiera elementy ceramiczne zatopione w modułach ze stopów lekkich oraz warstwę tworzyw sztucznych.
Dane taktyczno-techniczne: załoga – 4 żołnierzy, masa bojowa – 55 150 kg, długość z lufą do przodu – 9,67 m, długość kadłuba – 7,72 m, szerokość całkowita – 3,75 m, wysokość do stropu wieży – ok. 2,50 m, prześwit minimalny – 0,49 m, maksymalna prędkość po drogach – 68 km/h, zapas paliwa – 1160 dm3, zasięg maksymalny na drogach – 550 km, liczba biegów (przód/wstecz) – 4/2, pokonywanie ścianek o wysokości – 1,10 m, pokonywanie rowów o szerokości – 3,0 m, pokonywanie brodów o głębokości z przygotowaniem – 2,25 m, pokonywanie przeszkód wodnych o głębokości – 4 m, szybkostrzelność armaty – 9 strz./min;
Link do galerii
powrót
2013-05-21
Kandydaci do służby przygotowawczej będą mogli elektronicznie składać dokumenty o powołanie. »
2013-05-17
O możliwościach rozwoju po zakończeniu szkolenia w ramach służby przygotowawczej rozmawiał 15 maja br. z ponad 300 elewami szef Zarządu Organizacji i Uzupełnień - P1 Sztabu Generalnego, gen. bryg. Krzysztof Domżalski. »
2013-05-20
Asystowanie żołnierzom Armii Afgańskiej w działaniach na rzecz bezpieczeństwa prowincji oraz doradzanie władzom w kwestiach wojskowych to główne zadania, które stoją przed żołnierzami XIII zmiany w Afganistanie. »
2013-05-19
W dniu 14 maja br. została podpisana umowa ze stroną amerykańską na utylizację zbędnego mienia w PKW Afganistan z Defense Logistics Agency (DLA). »
2013-05-15
W ostatnią sobotę polski logistyczny zespół szkoleniowy (Logistic Training Team) kontynuował szkolenie malijskich kierowców, tym razem w trudnym piaszczystym terenie. »
2013-05-06
Pierwszy tydzień szkoleniowy polskich logistyków w Afryce dobiegł końca i został zakończony zajęciami praktycznymi w terenie. »
